Wachten op gerechtigheid in Hongarije

Wachten op gerechtigheid in Hongarije

Blog
Auteur: 
Todor Gardos, onderzoeker, Balkan en EU

Het is intussen alweer een tijd geleden dat ik voor het laatst met Nadia sprak. De vrijheid om naar buiten te gaan en van de mooie oktoberzon te gaan genieten maakt dit telefoongesprek des te moeilijker. De zon is één van de vele bronnen van geluk die van Nadia en haar echtgenoot zijn afgenomen. En voor hen gaan de tijd tergend traag voorbij. Er is geen nieuws van onze kant, noch van haar kant. “Het gaat goed met mij, en met de kinderen”, zegt ze. “Ik maak me enkel zorgen om Ahmed.”

Het is nu twee jaar geleden dat haar man Ahmed gearresteerd werd in Hongarije. Volgens de autoriteiten maakte hij zich schuldig aan “terreurdaden” tijdens rellen aan de Servisch-Hongaarse grens in september 2015. Zijn vervolging en proces gingen in tegen elk gezond verstand, en tegen alle waarborgen op een eerlijk proces. Hij werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 10 jaar. De beslissing werd vernietigd in beroep.

Op het einde van oktober begint zijn nieuw proces. Dit is een sprankeltje van hoop voor zijn familie, die uit elkaar getrokken is door een overijverige openbaar aanklager, die met zijn optreden de politieke lijn van de Hongaarse regering volgt. Ahmed werd vanaf de eerste dag als schuldig beschouwd, zogezegd als lid van een terroristische organisatie die druk wil zetten om “illegale immigranten” het land binnen te loodsen. Deze beweringen werden door het Hof van Beroep volledig van de tafel geveegd.

Amnesty International heeft sinds het begin bericht over de zaak van Ahmed. Hierbij legden we steeds de nodige voorzichtigheid aan de dag om het onafhankelijke werk van de rechterlijke macht niet in het gedrang te brengen. Tegelijkertijd stelden we duidelijk dat de terrorisme-aanklacht tegen Ahmed een misbruik uitmaakt van het Hongaars strafrecht. Door een megafoon spreken en met drie objecten naar de politie gooien kan niet geloofwaardig gekwalificeerd worden als een “terreurdaad”. Zeker niet als dit gebeurt in de context van rellen waarij meer dan 300 migranten medische verzorging nodig hadden voor verwondingen die waren toegebracht door politiemensen die van top tot teen waren uitgerust in riot gear, traangas en een waterkanon gebruikten.

De Hongaarse regering heeft zo veel tijd en geld geïnvesteerd om Ahmed verdacht te maken, dat zelfs het meest onafhankelijke gerecht in de wereld het moeilijk zou hebben om een eerlijk proces te verzekeren. En het Hongaarse gerecht is verre van onafhankelijk. Ahmed heeft van in het begin geen eerlijk proces gekregen, en daarin heeft de Hongaarse regering een grote rol gespeeld.

De voorbije twee jaar heeft de Hongaarse regering het erg duidelijk gemaakt dat migranten en moslims beter wegblijven uit Hongarije. Permier Orbán heeft Ahmed in het parlement als terrorist bestempeld, terwijl zijn proces nog lopend was. Andere regeringsleden hebben hem publiekelijk veroordeeld, alsof zij, eerder dan de rechtbank, in de positie zijn om dat te doen.

Het opstoken van xenofobe gevoelens is enorm schadelijk voor zowel Hongaren als vreemdelingen, en heeft de voorbije jaren geleid tot een toenemende onderdrukking in Hongarije.

Toch moeten we een onderscheid maken tussen de regering en de bevolking. Terwijl de regering een nieuwe “nationale raadpleging” organiseert, waarbij aan de bevolking een aantal tendentieuze vragen en onwaarheden worden voorgelegd over migratie, en Amnesty International en Ahmed persoonlijk besmeurd worden ten aanzien van het volledige kiespubliek, hebben wij nog steeds vertrouwen in de solidariteit van de bevolking. Naargelang de nonsensicale propaganda van de regering nieuwe laagten bereikt, beginnen steeds meer mensen zich te verenigen.

In Boedapest hangt verzet in de lucht. De wil om zich te verzetten tegen het angstzaaien, en te vechten tegen de onrechtvaardigheid die de meest kwetsbare mensen moeten ondergaan. Of het nu gaat om Ahmed, een vluchtelingenfamilie die gevangen gehouden wordt aan de grens, of een Romavrouw van wie de kinderen zijn afgenomen omdat ze in armoede leeft, ze verdienen allemaal gerechtigheid en rechtvaardigheid.

Hoewel niemand de schade ongedaan kan maken die veroorzaakt is door de retoriek en het beleid van de Hongaarse regering, kunnen we allemaal samen streven naar rechten en waardigheid voor iedereen.

hier niet op duwen