Belgische scholieren Ben en Gina tonen zich van hun moedigste kant

Belgische scholieren Ben en Gina tonen zich van hun moedigste kant

Blog

Gina De Vriendt en Benjamin Van Bunderen Robberechts zijn twee Brusselse scholieren met tonnen engagement. Onlangs zetten ze zich in voor de vrijlating van Ciham Ali Ahmed, een jonge Eritrees-Amerikaanse vrouw die 9 jaar geleden werd opgepakt door de Eritrese politie en sindsdien spoorloos is. Gina en Benjamin hebben geen moeite gespaard: ze schreven brieven, protesteerden voor de Amerikaanse ambassade in Brussel én gingen de Amerikaanse ambassadeur in hoogsteigen persoon aan de tand voelen over de kwestie.   

WIE ZIJN GINA EN BEN? 

Gina is lid van een Amnesty groep op school waar ze acties organiseert om samen brieven te schrijven tegen onrecht. Daarnaast is ze geïnteresseerd in muziek, dans, poëzie en koken. Dit jaar is Gina voorzitter van de studentenraad waar ze mee werkt aan een project voor middelbare scholen in samenwerking met het ESA (European Space Institute). Ze droomt ervan om architect ingenieur te worden om later ecodorpen te bouwen. 

Ben is jeugdadviseur voor de Vlaamse kinderrechtencommissaris, lid van Academy for Urban Action en houdt zich bezig met tal van andere activisme projecten. Hij schrijft al enkele jaren voor Amnesty International en komt op voor het klimaat. Naast al dat activisme speelt Ben bas en contrabas in een bandje waar ze jammen op rock, blues en alle muziek die ze fijn vinden. Ben ziet zichzelf later werken als Belgisch diplomaat waarbij hij zich wil bezighouden met mensenrechten, kinderrechten en klimaat rechtvaardigheid. Hij leerde Amnesty International kennen na een ontmoeting met Kumi Naidoo, de voormalige secretaris generaal van Amnesty International.  

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

ACTIE VOOR CIHAM 

Tienduizenden leerlingen in Vlaanderen en Brussel schreven brieven voor Cihams vrijlating tijdens de Schrijf-ze-VRIJdag, een jaarlijks schoolevenement van Amnesty International. In de brieven riepen ze de Amerikaanse autoriteiten op om druk uit te oefenen op Eritrea om Ciham vrij te laten. Ook Gina en Ben schreven mee. Maar de twee 16-jarige Brusselaars hadden zin in méér actie.  

Toen er op Amnesty’s kantoor een brainstorm werd georganiseerd over een publieke actie voor Ciham, waren Gina en ben er als de kippen bij. De brainstorm, met Nederlandstalige en Franstalige leerlingen, mondde uit in het idee om een paarse modeshow te organiseren op de muziek van Lady Gaga en Green Day voor de Amerikaanse ambassade. Een knipoog naar Cihams favoriete kleur, artiesten en haar droomberoep (modeontwerper). Zo gezegd, zo gedaan: een aantal weken later liepen een dozijn leerlingen op de paarse catwalk voor de Amerikaanse ambassade om Cihams verdwijning aan te klagen. 

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

Een week na de catwalkactie, gingen Gina en Ben terug naar de ambassade. Deze keer niet om actie te voeren op straat, maar om met de Amerikaanse ambassadeur in Brussel in gesprek te gaan over de situatie van Ciham. Een uniek bezoek waarover we hen graag een aantal vragen stellen.  

"Jullie gingen naar de ambassade van Amerika, samen met de directeuren van Amnesty België Vlaanderen en Wallonië om meer dan 21.000 brieven en handtekeningen te overhandigen die Cihams vrijlating eisen. Hoe verliep die ontmoeting met de ambassadeur?  

Ben: "Toen we toekwamen, was er veel security. Veel controles, ook van onze identiteitskaart. We ontmoetten de ambassadeur en zijn assistente. We hebben gepraat over de situatie van Ciham en over hoe belangrijk het is dat ze alle mogelijke actie ondernemen om Ciham vrij te laten. We hebben ook alle brieven en petities afgegeven. Ik vond ze heel vriendelijk."

Gina: "De vrouw was heel vriendelijk en respectvol. Ze wou graag dat we op ons gemak waren. He was een aangenaam maar kort bezoek. Ze waren heel erg onder de indruk dat we zo jong waren. De ontmoeting verliep op een heel diplomatische manier, respectvol en vriendelijk. We konden niet echt agressief of fors zijn in onze bewoordingen wat het wel moeilijk maakte om te uiten wat we echt wilden zeggen. Het was een delicate oefening. Iemand zei me op voorhand dat we beter niet lachten en er was iemand die heel de tijd aan het lachen was. Dus ik dacht daar heel de tijd aan, 'Gina, focus, dit is een belangrijke ontmoeting, je moet gefocust en sterk overkomen'."

Ben: "Het was heel formeel en ik dacht ook wel 'zeg geen domme dingen'. Daarna deelden ze zelf een bericht op Instagram over de ontmoeting en dat vond ik wel leuk. Ik denk dat ze dankbaar waren voor ons bezoek. De minister van Buitenlandse Zaken, Anthony Blinken en president Joe Biden zouden een paar dagen later op bezoek zijn in België dus dan konden ze ineens al die brieven en petities meenemen." 

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

"Vonden jullie de bijeenkomst constructief en nuttig om druk uit te oefenen op de Amerikaanse autoriteiten?" 

Gina: "Het was korter en anders dan verwacht. Zo konden we niet alles zeggen dat we wilden. Dat was wel frustrerend nadien want ik wou nog meer zeggen. Het was kort maar krachtig." 

Ben: "Ik vond het heel formeel, een beetje gehaast. Maar wel enthousiast. We moesten wat oppervlakkig blijven. En ik kreeg ook wel een superieur gevoel van hen. Ze gaven me het gevoel belangrijker te zijn". 

Gina: "Ja dat had ik ook. Maar net door die indruk die ze ons geven, dacht ik net meer aan het belang van zelf de juiste indruk te geven en goede woorden te kiezen. En hij bleek wel te luisteren. Ik denk dat het bij het protocol hoort van die functie om hiërarchie te laten doorschijnen.”

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

"Jullie hebben van begin tot eind meegewerkt aan een bewustwordings- en zichtbaarheidsactie over Ciham. Hoe hebben jullie deze actie ervaren?” 

 Gina: "Dat we de kans kregen om op bezoek te gaan bij de ambassade. En Hoe al die duizenden brieven en petities indruk op hen maakten. Ze waren echt verrast door het aantal." 

Ben: "Ja al die dozen die we meebrachten. Je kon de kracht voelen van de boodschap die we bij ons hadden." 

Gina: "Het was heel fijn om heel dit proces mee te maken. Van het schrijven van brieven op school en het mee nadenken over die actie tot het op bezoek gaan bij de ambassade om alles te overhandigen. Het rechtvaardigde heel sterk het gevoel dat wat ik doe goed is. Op het einde zei de assistent tegen mij 'Human rights matter and are very important'. Dat vond ik zeer fijn om te horen. Een paar dagen later kwam die nieuwe abortuswet in Amerika en dat maakte mij wel heel boos. Want iedere vrouw heeft het recht op toegang tot een veilige abortus."

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

Ben: "De catwalk was echt een geweldige actie. Er was overal paars. De vlaggen van Eritrea en Amerika waren ook top. We hebben ons best gedaan en we hadden ook veel plezier. Het was interessant om heel het proces mee te maken. Het moment met de kaarsen en de stilte tijdens de actie vond ik heel geslaagd en krachtig.  

Gina: "We hebben veel aspecten van Cihams persoonlijkheid weergegeven in de actie. Haar passie voor mode, de muziek, de vlaggen. Dat vond ik belangrijk. Ook de video over de actie is heel waardevol en mooi. Nadien kregen we de boodschap dat mensen van het Internationaal Secretariaat van Amnesty International en haar familie ontroerd en dankbaar waren voor de actie. Het was heel fijn om dit samen met andere leerlingen te doen en ik hoop dat ik in de toekomst nog vaak mag meewerken aan zo'n acties." 

© Maxime Minsen
© Maxime Minsen

LEERLINGEN LOPEN OP DE CATWALK VOOR CIHAM