Met Vrije Pen

Ja. Je bent minimum 18 jaar, geen ex-gedetineerde en hebt geen familie of kennissen in de gevangenis waar je gaat schrijven. Je leest meer over de voorwaarden in de deontologische code.

De meeste sessies van Met Vrije Pen vinden plaats in een ‘gewone’ gevangenis, maar er zijn uitzonderingen.

We schrijven soms op een aparte afdeling voor geïnterneerden. Dat zijn mensen met een psychische kwetsbaarheid, die ontoerekeningsvatbaar zijn verklaard voor de feiten die ze hebben gepleegd. Ze horen eigenlijk niet thuis in de gevangenis, maar zitten er wegens een tekort aan gespecialiseerde zorginstellingen in ons land. Er zijn speciale zorgteams aanwezig op de afdeling voor geïnterneerden om toch aangepaste (psychiatrische) zorg te kunnen bieden.

We schrijven soms ook in een detentiehuis. Binnen de muren van deze gesloten en beveiligde inrichting mogen de bewoners zich vrijer verplaatsen dan in een ‘gewone’ gevangenis. Er gelden wel strikte regels om naar buiten te gaan. Er verblijven in de eerste plaats mensen die kortgestraft zijn en er wordt sterk ingezet op hun re-integratie in de maatschappij.

Als de gevangenis een onbekende omgeving voor je is, is het normaal om wat twijfels of zenuwen te hebben. Na je inschrijving ontvang je alle informatie die je nodig hebt (zoals wat je mag meenemen, waarover je kan praten en op wie je kan rekenen), zodat je met een comfortabel gevoel in de gevangenis kan gaan schrijven.

Tijdens de schrijfsessie is er altijd een Amnesty-host aanwezig. Je kan die op elk moment aanspreken. Naast de Amnesty-host is er een medewerker van De Rode Antraciet die de schrijfsessie in goede banen leidt. De Rode Antraciet is een ervaren organisatie die sportieve en culturele activiteiten op poten zet in de gevangenis.

Je komt met eigen vervoer of met het openbaar vervoer naar de gevangenis. Niet alle gevangenissen zijn vlot bereikbaar met het openbaar vervoer, dus bekijk vooraf of en hoe je er het beste geraakt.

Aan de gevangenis wacht een Amnesty-host je op. Je gaat in groep naar binnen en je volgt de standaardcontrole (met o.a. metaaldetector) voor een gevangenisbezoek.

We schrijven in kleine groepjes. Soms zijn er een handvol deelnemers, andere keren een twintigtal. Het aantal deelnemers van binnen en buiten de gevangenis is ongeveer gelijk.

Je krijgt een aantal verhalen van mensen die ergens ter wereld groot onrecht meemaken. Om het onrecht te stoppen, schrijf je een brief naar de autoriteiten en eis je verandering. Er zijn voorbeeldbrieven die je kan kopiëren.

Duizenden briefschrijvers wereldwijd (soms wel tien- of honderdduizenden) doen hetzelfde als jij. En samen boeken we resultaat: gemiddeld één op de vier schrijfacties van Amnesty zorgt voor een positieve verandering in iemands leven.