Venezuela: "Dit is geen leven..."

Venezuela: "Dit is geen leven..."

Rapport

De Venezolaanse staat slaagt er niet in om haar burgers te beschermen tegen het extreme geweld dat het land teistert. De autoriteiten verergeren de situatie bovendien nog door buitensporig repressief op te treden tegen criminaliteit met een resem zware mensenrechtenschendingen tot gevolg waaronder buitengerechtelijke executies.

Jonge mensen die in armoede leven zijn het grootste slachtoffer. Dit blijkt uit een nieuw rapport van Amnesty International.

 

“De regering van president Maduro moet in Venezuela het recht op leven garanderen, in plaats van een einde te maken aan de levens van jonge mensen. Alle jongeren die in armoede leven, moeten gelijke kansen krijgen, en horen niet te leven met de angst dat de politie of het leger hen ziet als vijanden die moeten worden uitgeroeid”, zegt Erika Guevara-Rosas, directeur Amerika van Amnesty International.

Het Amnesty-rapport ‘This is no way to live: Public security and the right to life in Venezuela’ belicht de verantwoordelijkheid van de Venezolaanse staat voor schendingen van het recht op leven en fysieke integriteit van duizenden mensen. De autoriteiten slagen er niet in om de bevolking te behoeden voor zware misdaad, maar daarboven grijpen ze zelf ook naar gewelddadige en militaristische repressieve maatregelen, zogezegd om de misdaad te bestrijden. Het resultaat: meer dan 8.200 buitengerechtelijke executies tussen juni 2015 en juni 2017.

Meer dan 95% van de moorden die vorig jaar in Venezuela gepleegd werden – zowel in een misdaadcontext als door toedoen van de veiligheidsdiensten – betrof jonge mannen tussen 12 en 44 jaar die in de armste buurten van het land leefden. Bijna 90% van de geregistreerde moorden worden begaan met vuurwapens in stedelijke gebied of in landelijke gebieden waar veel illegale activiteiten plaatsvinden, zoals illegale mijnbouw.

Aantal moorden piekt

In 2016 werden in Venezuela meer moorden gepleegd dan ooit voordien in de geschiedenis van het land: meer dan 21.700 mensen verloren het leven als gevolg van de extreme onveiligheidssituatie in het land. Voor elke persoon die om het leven komt door vuurwapengeweld, zijn er gemiddeld drie tot vier anderen die het overleven. Amnesty International schat dat er dat jaar dus tussen de 65.000 en 87.000 mensen het slachtoffer werden van geweld.

In 2017 communiceerde de Venezolaanse overheid inaccurate misdaadcijfers via een bericht op Twitter. Deze onbetrouwbare en ongedetailleerde cijfers hielden geen rekening met het aantal moorden gepleegd door de veiligheidsdiensten. Op basis van deze gegevens zou het aantal moorden in 2017 62 per 100.000 inwoners bedragen. Terwijl volgens data van ngo’s het moordcijfer vorig jaar 89 bedroeg.

Ondanks de implementatie van minstens 17 veiligheidsplannen in de voorbije 17 jaar, is de Venezolaanse staat er niet in geslaagd zijn verplichtingen na te komen inzake het voorkomen van gewapend geweld en de gevolgen ervan. De overheid schiet ook tekort wat betreft zijn taak om mensenrechtenschendingen te onderzoeken en te bestraffen en de slachtoffers ervan te compenseren. De autoriteiten hebben daarentegen in het openbaar verklaard dat het doden van mensen bij veiligheidsoperaties een succesvolle praktijk is, terwijl de operaties duidelijk in strijd zijn met internationale mensenrechtenstandaarden en nationale politiewetgeving.

Venezuela maakt al enkele jaren een ernstige mensenrechtencrisis door. Amnesty International heeft consequent gewezen op de ernstige schendingen van het recht op gezondheid en op voedsel; de hardnekkige praktijk van politiek gemotiveerde, willekeurige arrestaties; foltering en andere wrede, onmenselijke of vernederende behandelingen; het gebruik van militaire rechtbanken om burgers te berechten, en nog andere schendingen van burger- en politieke rechten.

2,3 miljoen vluchtelingen

Eén van de meest opmerkelijke gevolgen van deze massale mensenrechtenschendingen en het gebrek aan openbare veiligheid is de dramatische stijging van het aantal mensen dat vlucht naar andere landen. De VN schat dat sinds 2014 2,3 miljoen mensen Venezuela verlaten hebben.

“Venezuela maakt een van de zwaarste mensenrechtencrisissen in zijn geschiedenis door. De lijst van internationaalrechtelijke misdrijven tegen de bevolking groeit aan. Het is verontrustend dat de Venezolaanse autoriteiten geen effectieve maatregelen nemen om mensen te beschermen en de onveiligheid terug te dringen, maar integendeel oorlogstaal gebruiken om het gebruik van excessief geweld en soms opzettelijk dodelijke geweld door politie en leger te legitimeren”, zegt Erika Guevara-Rosas.

“De regering moet dringend een nationaal actieprogramma lanceren om het aantal moorden naar beneden te krijgen. Er moet ook een ordehandhavingsmodel komen met onder meer duidelijke richtlijnen over het gebruik van geweld en vuurwapens die overeenstemmen met de internationale mensenrechtennormen.”

Amnesty International vraagt de Venezolaanse staat om het recht op een eerlijk proces te garanderen. Onder meer de procedurele vertragingen en andere gebreken in het Venezolaanse gerechtelijke apparaat moeten weggewerkt worden. De huidige straffeloosheid in zaken van mensenrechtenschendingen en moorden moet aangepakt worden en slachtoffers en familieleden moeten eerlijke compensatie krijgen, zoals een gepaste vergoeding, psychosociale steun en garanties dat de schendingen zich niet herhalen.

 

hier niet op duwen