Armoede en mensenrechten

Armoede en mensenrechten

Armoede leidt tot grote mensenrechtenschendingen, en mensenrechtenschendingen bestendigen armoede. De cijfers spreken voor zich: bijna 800 miljoen mensen op de wereld hebben honger, bijna 1 miljard mensen leeft in sloppenwijken en is bijzonder kwetsbaar voor mensenrechtenschendingen, bijna 750 miljoen mensen hebben geen toegang tot proper drinkwater… Dat is onaanvaardbaar. Met mensenrechten moet je daar iets aan kunnen doen.

Armoede, een kwestie van mensenrechten

Voor Amnesty International is armoede meer dan een gebrek aan inkomen, het is een kwestie van mensenrechten. Een combinatie van ontbering, onveiligheid, uitsluiting en machteloosheid leidt tot armoede en houdt armoede in stand. Armoede heeft te maken:

  • met rechten gelinkt aan ontbering: basisrechten die noodzakelijk zijn om een waardig leven te lijden zoals het recht op voedsel, op onderdak, op gezondheidszorg en onderwijs
  • met rechten gelinkt aan onveiligheid: recht op fysieke veiligheid –bescherming tegen statelijk en niet-statelijk geweld (politiegeweld, huiselijk geweld, …).
  • met rechten die mensen bescherming of zekerheid geven: sociale zekerheid, rechten die je kan doen gelden ten aanzien van je woning, of ten aanzien van je bron van inkomsten (land, oogst, vee, werk…)

Armoede, een verantwoordelijkheid van mensen

Armoede is niet het resultaat van economische wetten, het is het gevolg van beslissingen van mensen. Mensen in regeringen, bedrijven, internationale financiële instellingen,... Amnesty International wijst die mensen op hun verantwoordelijkheid.

Zo heeft iedereen het recht van zijn regering te eisen dat ze alles in het werk stelt om de bevolking toegang tot die basisvoorzieningen als voedsel en gezondheidszorg te geven. Om daar ook effectief van te kunnen genieten moet je ook veilig kunnen leven. De overheid moet die veiligheid kunnen garanderen. Je moet ook je politieke rechten kunnen uitoefenen, om bijvoorbeeld een regering die niks doet aan die basisrechten, bij verkiezingen naar huis te kunnen sturen.

De verantwoordelijkheid ligt echter niet alleen bij staten. Bedrijven, of donorlanden die ontwikkelingshulp inzetten in de strijd tegen armoede, of de Internationale Financiële Instellingen zoals de Wereldbank, dragen ook een grote verantwoordelijkheid. De Wereldbank bijvoorbeeld is niet alleen betrokken bij grote ontwikkelingsprojecten, maar drukt ook een stevige stempel op het beleid dat arme landen volgens de Bank moeten voeren om uit de armoede te geraken.

hier niet op duwen