Vaak gestelde vragen

standpunt sekswerkers

Onderzoek toont aan dat sekswerkers minder veilig zijn als sekswerk strafbaar is, omdat zij niet op politiebescherming kunnen rekenen en misbruikers ongestraft blijven. 

We hebben vooralsnog geen concrete plannen om actie te voeren voor de rechten van sekswerkers in België.

We erkennen dat er fundamentele meningsverschillen bestaan over decriminalisering van sekswerk en we respecteren de opinie van zij die niet achter ons standpunt staan.

We willen een respectvolle en open dialoog over hoe we het best de rechten van sekswerkers kunnen beschermen.

We denken dat er heel wat punten van overeenkomst zijn – zoals garanderen dat wie sekswerk doen of dat overwegen te doen, toegang hebben tot alternatieve vormen van levensonderhoud en dat ze eruit kunnen stappen wanneer ze dat willen.

Amnesty International heeft er meer dan twee jaar over gedaan om tot dit standpunt voor de bescherming van de mensenrechten van sekswerkers te komen. Het is gebaseerd op solide research en raadpleging van een brede waaier van organisaties en mensen.

We bekeken het uitgebreide werk dat werd gedaan door organisaties als de Wereldgezondheidsorganisatie, UN Aids, de Speciale Rapporteur voor het Recht op Gezondheid van de VN en andere VN-agentschappen. We hielden ook rekening met de standpunten van anderen, zoals de Global Alliance Against Traffic in Women.

We voerden grondig onderzoek uit in Argentinië, Hong Kong, Noorwegen en Papoea Nieuw-Guinea en raadpleegden meer dan tweehonderd sekswerkers uit de hele wereld.

Overal ter wereld droegen onze kantoren bij tot dit standpunt door een uitgebreide en open raadpleging van sekswerkgroepen, groepen die ex-sekswerkers vertegenwoordigen, organisaties die criminalisering promoten, feministische en andere voorstanders van vrouwenrechten, holebi-activisten, organisaties tegen mensenhandel, HIV/aids-activisten en vele anderen.

We vulden dit aan met vorige onderzoeken die Amnesty International voerde en die misbruiken tegen sekswerkers aan het licht brachten, zoals:

  • Ons rapport over geweld tegen vrouwen in Uganda
  • Onze oproep tot Griekenland om te stoppen met de criminalisering en stigmatisering van vermeende HIV-positieve sekswerkers
  • Ons rapport over het gebruik van foltering in Nigeria en hoe sekswerkers daar speciaal door de politie werden geviseerd voor verkrachting en financiële omkoping.
  •  Onze spoedacties tegen de aanvallen en moorden op sekswerkers in Honduras  en de uithuiszetting en mishandeling van sekswerkers door de politie in Brazilië.

Ons rapport over Tunesië, dat in detail beschreef hoe sekswerkers kwetsbaar zijn voor seksuele uitbuiting, chantage en afpersing, in de eerste plaats door de politie.

Amnesty International steunt noch veroordeelt betaalde seks. Wat wij wel ten strengste veroordelen, zijn schendingen van mensenrechten en discriminatie, waar mensen die betaalde seks aanbieden het slachtoffer van zijn. En we denken dat decriminalisering een belangrijke stap is naar een oplossing van dat probleem.

Sekswerkers lopen gevaar het slachtoffer te worden van een hele rist schendingen en misbruiken:

  • Verkrachting
  • Geweld
  • Mensenhandel
  • Afpersing
  • Willekeurige arrestatie en opsluiting
  • Gedwongen uitzetting uit hun huis
  • Intimidatie
  • Discriminatie
  • Uitsluiting van gezondheidszorg
  • Gedwongen HIV-onderzoeken
  • Weinig of geen mogelijkheden om via de wet of rechtbanken gelijk te halen

We hebben heel wat voorbeelden opgetekend van misbruiken tegen sekswerkers die werden begaan door de politie – maar ook door ‘klanten’ van sekswerkers en andere burgers – en die onbestraft zijn gebleven. 

Nee, ons standpunt gaat niet over de rechten van mensen die seks kopen. Ons standpunt is volledig toegespitst op de bescherming van sekswerkers. Dat is een kwetsbare groep, die met een reeks mensenrechtenschendingen wordt geconfronteerd die verband houden met de criminalisering van sekswerk.

Het kopen van seks is geen mensenrecht, maar sekswerkers hebben wel mensenrechten!

Voor alle duidelijkheid: over seks moeten de betrokken personen het altijd eens zijn. Niemand kan seks opeisen als een recht.

Als sekswerk niet als een misdaad wordt bestempeld en bestraft, kunnen de rechten van sekswerkers beter worden beschermd, zoals:

  • Toegang tot gezondheidszorg
  • Mogelijkheid om misdaden aan te geven bij de autoriteiten
  • Mogelijkheid voor sekswerkers om samen te werken, wat hun veiligheid ten goede komt
  • Of de troost te weten dat hun familie niet zal worden aangeklaagd wegens “leven van de opbrengst “ van sekswerk. 

Sekswerkers vormen een kwetsbare groep. In veel landen lopen zij ernstig risico dat hun mensenrechten worden geschonden. Met ons standpunt willen we aangeven wat regeringen kunnen doen om sekswerkers beter te beschermen.

Wat de intentie ook mag zijn, wetten tegen het kopen van seks en tegen het organiseren van sekswerk kunnen sekswerkers schaden. Dikwijls moeten sekswerkers daardoor meer risico’s nemen om ‘klanten’ te beschermen tegen opsporing door de politie. Sekswerkers vertelden ons dat ze druk voelden om klanten bij hen thuis te bezoeken zodat die de politie konden ontlopen. Dat betekent dat sekswerkers minder controle hebben en hun veiligheid in gevaar brengen.

In het Scandinavische model worden sekswerkers nog altijd gestraft omdat ze samenwerken, of organiseren, om hun veiligheid te garanderen. Ze vinden ook moeilijk veilige accommodatie voor hun beroepsactiviteit, want hun huisbaas riskeert vervolging omdat hij panden aan hen verhuurt. Dat kan leiden tot gedwongen huisuitzettingen van sekswerkers.

Wat het niet betekent: het schrappen van wetten die exploitatie, mensenhandel en geweld tegen sekswerkers strafbaar stellen. Die wetten moeten blijven en waar nodig nog verstrengd worden.

Wat het wel betekent: het schrappen van wetten en beleid die sekswerk als een misdaad bestempelen en bestraffen.

Het gaat om wetten en regels in verband met het verkopen en kopen of organiseren van sekswerk, zoals het aanbieden van seksuele diensten, huren van panden, houden van bordelen en leven van de opbrengsten van sekswerk.

We gebruiken de term “sekswerk” alleen als het gaat om seksuele handelingen tussen volwassenen met wederzijdse toestemming. 

Legalisering is iets anders dan decriminalisering. Amnesty neemt enkel standpunt in over decriminalisering van sekswerk.

Decriminalisering betekent het verwijderen van wetten die sekswerkers als misdadigers bestempelen. Legalisering komt neer op het introduceren van nieuwe wetten en beleid die formele regels invoeren voor sekswerk.

Amnesty is niet per se gekant tegen legalisering, maar vindt dat regeringen er moeten voor zorgen dat het wettelijk kader steeds de mensenrechten van sekswerkers respecteert.

We stellen vast dat ook als sekswerk gelegaliseerd is, er nog criminalisering en mensenrechtenschendingen kunnen voorkomen, omdat in gelegaliseerde systemen sommige sekswerkers buiten de wet kunnen blijven functioneren.

Een zeer slecht voorbeeld van legalisering, en hoe die fout kan lopen, is Tunesië. Tunesische sekswerkers die in bordelen met een vergunning werken en uit het beroep willen stappen, moeten daarvoor de toestemming krijgen van de politie en kunnen aantonen dat ze op een “eerlijke” manier in hun levensonderhoud kunnen voorzien. Zij die buiten deze regeling opereren, worden nog altijd als misdadigers beschouwd en worden niet beschermd door de wet.

Het is er ons niet om te doen “pooiers” te beschermen. Voor iedereen die sekswerkers misbruikt of exploiteert, geldt onverkort de wet.

Het echte probleem met zogenaamde wetten tegen pooierschap, is dat zij vaak schadelijk zijn voor de sekswerkers zelf, eerder dan voor hun misbruikers, omdat de wetten veel te breed zijn en niet voldoende gericht. Als twee sekswerkers samenwerken omwille van hun veiligheid worden zij in veel landen beschouwd als houders van een bordeel, wat illegaal is.

Amnesty International vindt dat de wet moet worden gebruikt om uitbuiting, misbruiken en mensenhandel in sekswerk te bestrijden. Vage strafwetten die het leven van sekswerkers minder veilig maken zijn echter niet de meest efficiënte manier om dat te bereiken. 

Het Amnesty-standpunt is dat regeringen de rechten van sekswerkers moeten beschermen, respecteren en waarborgen, wat onder meer inhoudt:

  • Bescherming tegen geweld, uitbuiting en dwang
  • Sekswerkers inspraak geven bij het opstellen van wetten en beleid die hun leven en veiligheid beïnvloeden
  • Gewaarborgde toegang tot gezondheidszorg, onderwijs en kansen op de arbeidsmarkt 

Voor alle duidelijkheid: sekswerk decriminaliseren wil niet zeggen dat strafrechtelijke sancties voor mensenhandel moeten verdwijnen. Mensenhandel is een afschuwelijke schending van de mensenrechten. Staten moeten over wetten beschikken waarmee ze mensenhandel kunnen bestraffen, mensenhandelaars kunnen vervolgen en slachtoffers effectief kunnen beschermen. Er is geen betrouwbaar bewijs dat decriminalisering van sekswerk mensenhandel in de hand zou werken.

Maar criminalisering van sekswerk kan de strijd tegen de mensenhandel wel hinderen: slachtoffers kunnen bijvoorbeeld aarzelen om zich te melden als ze vrezen dat de politie tegen hen zal optreden omdat ze seks verkopen. Waar sekswerk een misdaad is, zijn sekswerkers ook niet beschermd door arbeidswetten. Nochtans vergroten die de controlemogelijkheid en kunnen ze mensenhandel helpen opsporen en voorkomen.

Verschillende organisaties tegen de mensenhandel, waaronder Freedom Network USA, Global Alliance Against Traffic in Women en La Strada International, geloven dat decriminalisering van sekswerk een positieve rol kan spelen in de strijd tegen de mensenhandel.

Genderongelijkheid kan een belangrijke reden zijn waarom vrouwen in sekswerk stappen. Maar met criminalisering kan je daar weinig tegen doen. Door criminalisering worden de levens van die vrouwen net minder veilig. Dat geldt ook voor transgenders en mannen die sekswerk verrichten - van wie er velen homo- of biseksueel zijn - die discriminatie en ongelijkheid ervaren.

Staten moeten discriminatie en schadelijke gender-clichés bestrijden, vrouwen en andere gemarginaliseerde groepen in staat stellen om voor zichzelf op te komen en verzekeren dat niemand het moet stellen zonder levensvatbare alternatieven om de kost te verdienen.

Over Amnesty, Over Amnesty

Voor mensen wiens fundamentele rechten nú geschonden worden, is het van (levens)belang dat er onmiddellijk actie wordt gevoerd. Daar zet Amnesty International zich voor in.

Het zou verkeerd zijn om te denken dat Amnesty, door voor deze mensen op te komen, enkel de symptomen bestrijdt van een systeem dat systematisch de mensenrechten schendt. Amnesty gaat immers verder. De organisatie richt zich niet alleen tegen mensenrechtenschendingen die nu worden begaan. Ze zet door haar rapporten en acties overheden ertoe aan om te werken aan wetgeving en beleidsmaatregelen die in overeenstemming zijn met de mensenrechten. Zo werkt ze aan de structurele en duurzame bescherming van de rechten van de mens. Zij wendt ook preventief haar kennis en invloed aan ter verbetering van internationale verdragen over mensenrechten. Zo ijvert Amnesty voor de opname van het algehele verbod op de doodstraf in diverse verdragen en nationale wetgevingen.

Voor mensen wiens fundamentele rechten nú geschonden worden, is het van (levens)belang dat er onmiddellijk actie wordt gevoerd. Daar zet Amnesty International zich voor in.

Het zou verkeerd zijn om te denken dat Amnesty, door voor deze mensen op te komen, enkel de symptomen bestrijdt van een systeem dat systematisch de mensenrechten schendt. Amnesty gaat immers verder. De organisatie richt zich niet alleen tegen mensenrechtenschendingen die nu worden begaan. Ze zet door haar rapporten en acties overheden ertoe aan om te werken aan wetgeving en beleidsmaatregelen die in overeenstemming zijn met de mensenrechten. Zo werkt ze aan de structurele en duurzame bescherming van de rechten van de mens. Zij wendt ook preventief haar kennis en invloed aan ter verbetering van internationale verdragen over mensenrechten. Zo ijvert Amnesty voor de opname van het algehele verbod op de doodstraf in diverse verdragen en nationale wetgevingen.

In de terminologie van Amnesty zijn sancties gericht tegen regeringen, terwijl boycots tegen bedrijven zijn gericht. Boycots roepen meestal op om producten van een bepaald bedrijf niet te kopen. Doel van een boycot is om het desbetreffende bedrijf te bewegen tot het verrichten of staken van bepaalde handelingen. Amnesty hanteert als uitgangspunt dat ze niet oproept tot boycots. In uitzonderingsgevallen kan Amnesty het initiatief nemen tot of steun geven aan een boycot, mits
1) het doel van de boycot is om een verandering te bewerkstelligen in het beleid van een bedrijf dat betrokken is bij mensenrechtenschendingen;
2) Amnesty niet als enige organisatie een boycot organiseert of ondersteunt;
3) uit eigen onderzoek blijkt dat het bedrijf bij mensenrechtenschendingen betrokken is;
4) een boycot een laatste middel is om het bedrijf tot ander gedrag te bewegen.

 

In de terminologie van Amnesty zijn sancties gericht tegen regeringen, terwijl boycots tegen bedrijven zijn gericht. Boycots roepen meestal op om producten van een bepaald bedrijf niet te kopen. Doel van een boycot is om het desbetreffende bedrijf te bewegen tot het verrichten of staken van bepaalde handelingen. Amnesty hanteert als uitgangspunt dat ze niet oproept tot boycots. In uitzonderingsgevallen kan Amnesty het initiatief nemen tot of steun geven aan een boycot, mits
1) het doel van de boycot is om een verandering te bewerkstelligen in het beleid van een bedrijf dat betrokken is bij mensenrechtenschendingen;
2) Amnesty niet als enige organisatie een boycot organiseert of ondersteunt;
3) uit eigen onderzoek blijkt dat het bedrijf bij mensenrechtenschendingen betrokken is;
4) een boycot een laatste middel is om het bedrijf tot ander gedrag te bewegen.

 

Zeker. Iedereen draagt mee verantwoordelijkheid voor het verwezenlijken van de waarden zoals die vastgelegd zijn in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM). De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (1948) riep in de preambule immers 'elk orgaan van de gemeenschap' en dus ook de ondernemingen op om de mensenrechten te erkennen, te promoten en te doen naleven. In overeenstemming met de druk van de publieke opinie en ondersteund door de acties van niet-gouvernementele organisaties, worden zij zich steeds meer bewust van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. (Corporate Social Responsibility).

Amnesty International benadert bedrijven enerzijds om ervoor te zorgen dat zij intern de mensenrechten naleven (t.a.v. hun werknemers) en dat zij normen nastreven in hun relaties met andere bedrijven (en met overheden) waarbij de mensenrechten in acht genomen worden. Amnesty probeert bedrijven ertoe te bewegen in hun opdracht ook het respect voor mensenrechten mee te nemen. Zo moeten bedrijven ervoor zorgen dat er geen mistoestanden zijn bij hun filialen in derde landen of dat zij geen waren kopen bij bedrijven die schendingen begaan (kinderarbeid, discriminatie). Anderzijds zal Amnesty ook tussenkomen wanneer een bedrijf zelf de mensenrechten schendt of er mee voor verantwoordelijk is (bijvoorbeeld, wanneer eigen veiligheidsdiensten schieten op stakers, of wanneer het bedrijf de politie op zijn terreinen toestaat om werknemers te arresteren, gewoonweg omdat ze staken).

Zeker. Iedereen draagt mee verantwoordelijkheid voor het verwezenlijken van de waarden zoals die vastgelegd zijn in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM). De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (1948) riep in de preambule immers 'elk orgaan van de gemeenschap' en dus ook de ondernemingen op om de mensenrechten te erkennen, te promoten en te doen naleven. In overeenstemming met de druk van de publieke opinie en ondersteund door de acties van niet-gouvernementele organisaties, worden zij zich steeds meer bewust van hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. (Corporate Social Responsibility).

Amnesty International benadert bedrijven enerzijds om ervoor te zorgen dat zij intern de mensenrechten naleven (t.a.v. hun werknemers) en dat zij normen nastreven in hun relaties met andere bedrijven (en met overheden) waarbij de mensenrechten in acht genomen worden. Amnesty probeert bedrijven ertoe te bewegen in hun opdracht ook het respect voor mensenrechten mee te nemen. Zo moeten bedrijven ervoor zorgen dat er geen mistoestanden zijn bij hun filialen in derde landen of dat zij geen waren kopen bij bedrijven die schendingen begaan (kinderarbeid, discriminatie). Anderzijds zal Amnesty ook tussenkomen wanneer een bedrijf zelf de mensenrechten schendt of er mee voor verantwoordelijk is (bijvoorbeeld, wanneer eigen veiligheidsdiensten schieten op stakers, of wanneer het bedrijf de politie op zijn terreinen toestaat om werknemers te arresteren, gewoonweg omdat ze staken).

Amnesty International is ervan overtuigd dat internationale samenwerking tussen mensen echt kan leiden tot verandering. Een groot aantal acties van Amnesty is echt succesvol.

In zeker één derde van alle acties is dat direct te zien: een gewetensgevangene wordt vrijgelaten, een 'verdwenen' persoon komt terecht, een zieke gevangene krijgt medische verzorging, een gevangene krijgt bezoek van familie of een advocaat of een doodvonnis wordt omgezet of uitgesteld.

Bij andere acties is zo'n verband niet direct zichtbaar. Het is vaak moeilijk om precies het resultaat te meten van het werk van Amnesty. De autoriteiten melden zelden dat een gevangene is vrijgelaten of dat zijn of haar situatie is verbeterd dankzij de inzet van Amnesty. Wel hebben (ex-)gevangenen gezegd dat zij hun leven of vrijheid aan Amnesty te danken hebben. Uit brieven van gevangenen blijkt dat het voor hen een grote morele steun is om te weten dat mensen uit verschillende werelddelen van hun lot op de hoogte zijn en daar verbetering in proberen te brengen. Onze internationale solidariteit helpt om hun hoop levend te houden.

Daarnaast speelt Amnesty een belangrijke rol in de bewustwording van en het actie voeren voor de mensenrechten. Amnesty heeft bijvoorbeeld grote campagnes tegen folteringen gevoerd. Mede dankzij deze inspanningen heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 1984 het Verdrag tegen Foltering aangenomen. Amnesty heeft een raadgevende bevoegdheid bij diverse internationale organisaties, waaronder de Verenigde Naties.

We beperken ons niet tot thema’s als foltering en gewetensgevangenen. Amnesty International werkt voor de naleving van alle mensenrechten. We hebben mee geijverd voor de aanvaarding van een facultatief protocol bij het Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele rechten, waardoor slachtoffers ook die rechten kunnen inroepen tegenover hun staat.

Amnesty International is ervan overtuigd dat internationale samenwerking tussen mensen echt kan leiden tot verandering. Een groot aantal acties van Amnesty is echt succesvol.

In zeker één derde van alle acties is dat direct te zien: een gewetensgevangene wordt vrijgelaten, een 'verdwenen' persoon komt terecht, een zieke gevangene krijgt medische verzorging, een gevangene krijgt bezoek van familie of een advocaat of een doodvonnis wordt omgezet of uitgesteld.

Bij andere acties is zo'n verband niet direct zichtbaar. Het is vaak moeilijk om precies het resultaat te meten van het werk van Amnesty. De autoriteiten melden zelden dat een gevangene is vrijgelaten of dat zijn of haar situatie is verbeterd dankzij de inzet van Amnesty. Wel hebben (ex-)gevangenen gezegd dat zij hun leven of vrijheid aan Amnesty te danken hebben. Uit brieven van gevangenen blijkt dat het voor hen een grote morele steun is om te weten dat mensen uit verschillende werelddelen van hun lot op de hoogte zijn en daar verbetering in proberen te brengen. Onze internationale solidariteit helpt om hun hoop levend te houden.

Daarnaast speelt Amnesty een belangrijke rol in de bewustwording van en het actie voeren voor de mensenrechten. Amnesty heeft bijvoorbeeld grote campagnes tegen folteringen gevoerd. Mede dankzij deze inspanningen heeft de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties in 1984 het Verdrag tegen Foltering aangenomen. Amnesty heeft een raadgevende bevoegdheid bij diverse internationale organisaties, waaronder de Verenigde Naties.

We beperken ons niet tot thema’s als foltering en gewetensgevangenen. Amnesty International werkt voor de naleving van alle mensenrechten. We hebben mee geijverd voor de aanvaarding van een facultatief protocol bij het Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele rechten, waardoor slachtoffers ook die rechten kunnen inroepen tegenover hun staat.

Amnesty International komt voor alle gevangenen op in geval van foltering of doodstraf. Beide zijn in strijd met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Verder waakt Amnesty erover dat alle politieke gevangenen (die ervan verdacht worden geweld te hebben gebruikt of gepropageerd) eerlijk en binnen redelijke termijnen worden berecht. Onvoorwaardelijke vrijlating vraagt Amnesty alleen voor personen die gevangen zitten omdat zij op vreedzame wijze gebruik maakten van hun mensenrechten. Een dergelijke hechtenis is immers in strijd met onder meer de UVRM.

Het is een misverstand om te denken dat Amnesty International wil dat alle gevangenen vrijgelaten worden. Enkel in de bovengenoemde gevallen zal Amnesty voor hen optreden. De organisatie is niet tegen het vervolgen en bestraffen van criminelen. Meer nog, Amnesty International komt er juist voor op dat daders van mensenrechtenschendingen voor de rechter gebracht en veroordeeld worden.

Amnesty International komt voor alle gevangenen op in geval van foltering of doodstraf. Beide zijn in strijd met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Verder waakt Amnesty erover dat alle politieke gevangenen (die ervan verdacht worden geweld te hebben gebruikt of gepropageerd) eerlijk en binnen redelijke termijnen worden berecht. Onvoorwaardelijke vrijlating vraagt Amnesty alleen voor personen die gevangen zitten omdat zij op vreedzame wijze gebruik maakten van hun mensenrechten. Een dergelijke hechtenis is immers in strijd met onder meer de UVRM.

Het is een misverstand om te denken dat Amnesty International wil dat alle gevangenen vrijgelaten worden. Enkel in de bovengenoemde gevallen zal Amnesty voor hen optreden. De organisatie is niet tegen het vervolgen en bestraffen van criminelen. Meer nog, Amnesty International komt er juist voor op dat daders van mensenrechtenschendingen voor de rechter gebracht en veroordeeld worden.

Amnesty International werft nieuwe schenkers via verschillende kanalen. Het belangrijkste kanaal is momenteel de directe dialoog, het straatwerven. Wij doen daarvoor beroep op een externe partner nadat uit ervaring gebleken is dat onze organisatie niet over de nodige middelen en mensen beschikt om dit intern op een kostenefficiënte manier te organiseren. Onze wervers spreken op straat mensen aan met de vraag om Amnesty met een permanente bankopdracht te steunen.

Amnesty werkt ook voor de communicatie met haar bestaande schenkers samen met verschillende externe partners. Een paar voorbeelden: we contacteren onze trouwe schenkers jaarlijks een aantal keren per brief waarin we oproepen tot het opnieuw geven van een gift. Hiervoor werken we samen met een copywriter en een verzendhuis. Ze krijgen ook vier maal per jaar ons activistenmagazine dat door een extern bureau gelayout wordt. Ook contacteren we sinds 2010 onze sympathisanten via een erkend en betrouwbaar telemarketingbureau voor o.a. het opnemen van een extra engagement.

Amnesty International werft nieuwe schenkers via verschillende kanalen. Het belangrijkste kanaal is momenteel de directe dialoog, het straatwerven. Wij doen daarvoor beroep op een externe partner nadat uit ervaring gebleken is dat onze organisatie niet over de nodige middelen en mensen beschikt om dit intern op een kostenefficiënte manier te organiseren. Onze wervers spreken op straat mensen aan met de vraag om Amnesty met een permanente bankopdracht te steunen.

Amnesty werkt ook voor de communicatie met haar bestaande schenkers samen met verschillende externe partners. Een paar voorbeelden: we contacteren onze trouwe schenkers jaarlijks een aantal keren per brief waarin we oproepen tot het opnieuw geven van een gift. Hiervoor werken we samen met een copywriter en een verzendhuis. Ze krijgen ook vier maal per jaar ons activistenmagazine dat door een extern bureau gelayout wordt. Ook contacteren we sinds 2010 onze sympathisanten via een erkend en betrouwbaar telemarketingbureau voor o.a. het opnemen van een extra engagement.

Amnesty International is een wereldwijde beweging van 7 miljoen mensen in meer dan 150 landen. De omvang en organisatie van de afdelingen in die landen kan verschillende vormen aannemen. Sommige afdelingen hebben duizenden leden, een landelijk secretariaat met betaalde medewerkers en honderden plaatselijke vrijwilligersgroepen verspreid over het gehele land. In andere landen is de Amnesty-groep kleiner en bestaat ze uit vrijwilligers.

Amnesty International is een wereldwijde beweging van 7 miljoen mensen in meer dan 150 landen. De omvang en organisatie van de afdelingen in die landen kan verschillende vormen aannemen. Sommige afdelingen hebben duizenden leden, een landelijk secretariaat met betaalde medewerkers en honderden plaatselijke vrijwilligersgroepen verspreid over het gehele land. In andere landen is de Amnesty-groep kleiner en bestaat ze uit vrijwilligers.

Onze in specifieke landen en thema’s gespecialiseerde onderzoeksteams op het Internationaal Secretariaat in Londen verzamelen en analyseren informatie over schendingen van mensenrechten in de hele wereld. Zij verkrijgen die informatie op allerlei manieren:
- door getuigenissen van (ex-)gevangenen, overlevenden van mensenrechtenschendingen en hun vertegenwoordigers of familieleden
- van advocaten, journalisten, vluchtelingen en organisaties (zoals religieuze instellingen, vakbonden en vrouwenorganisaties)
- uit bezoeken die Amnesty-medewerkers brengen aan diverse landen om de situatie ter plaatse te kunnen vaststellen
- uit de berichtgeving van kranten, tijdschriften, radio en televisie
- van informatie van de overheden in het land of van diplomatieke vertegenwoordigingen ter plaatse
Al deze informatie wordt zorgvuldig gecontroleerd aan de hand van zo veel mogelijk verschillende bronnen.

Onze in specifieke landen en thema’s gespecialiseerde onderzoeksteams op het Internationaal Secretariaat in Londen verzamelen en analyseren informatie over schendingen van mensenrechten in de hele wereld. Zij verkrijgen die informatie op allerlei manieren:
- door getuigenissen van (ex-)gevangenen, overlevenden van mensenrechtenschendingen en hun vertegenwoordigers of familieleden
- van advocaten, journalisten, vluchtelingen en organisaties (zoals religieuze instellingen, vakbonden en vrouwenorganisaties)
- uit bezoeken die Amnesty-medewerkers brengen aan diverse landen om de situatie ter plaatse te kunnen vaststellen
- uit de berichtgeving van kranten, tijdschriften, radio en televisie
- van informatie van de overheden in het land of van diplomatieke vertegenwoordigingen ter plaatse
Al deze informatie wordt zorgvuldig gecontroleerd aan de hand van zo veel mogelijk verschillende bronnen.

Amnesty Internationals inkomsten komen hoofdzakelijk uit giften van haar leden en schenkers. Zij is hen daarvoor erg dankbaar, want alleen zo kan Amnesty International haar onafhankelijkheid vrijwaren.

Om te voorkomen dat we werkelijk of schijnbaar afhankelijk worden van welke groepering dan ook, werft Amnesty International fondsen volgens een aantal interne richtlijnen. Zo accepteren we geen giften of subsidies van federale overheden. We accepteren wel een subsidie van de Vlaamse Gemeenschap voor mensenrechteneducatie (bv. het geven van lezingen en interne training, campagnepakketten enz.). Amnesty accepteert ook geen gebonden giften, d.w.z. geen giften waar een concrete tegenprestatie voor gevraagd wordt. Daarnaast aanvaarden we steun van bedrijven enkel nadat die bedrijven nauwgezet zijn doorgelicht.

Op deze manier blijft Amnesty International onpartijdig ten aanzien van alle regeringen, politieke ideologieën, economische belangen en religies.

Amnesty Internationals inkomsten komen hoofdzakelijk uit giften van haar leden en schenkers. Zij is hen daarvoor erg dankbaar, want alleen zo kan Amnesty International haar onafhankelijkheid vrijwaren.

Om te voorkomen dat we werkelijk of schijnbaar afhankelijk worden van welke groepering dan ook, werft Amnesty International fondsen volgens een aantal interne richtlijnen. Zo accepteren we geen giften of subsidies van federale overheden. We accepteren wel een subsidie van de Vlaamse Gemeenschap voor mensenrechteneducatie (bv. het geven van lezingen en interne training, campagnepakketten enz.). Amnesty accepteert ook geen gebonden giften, d.w.z. geen giften waar een concrete tegenprestatie voor gevraagd wordt. Daarnaast aanvaarden we steun van bedrijven enkel nadat die bedrijven nauwgezet zijn doorgelicht.

Op deze manier blijft Amnesty International onpartijdig ten aanzien van alle regeringen, politieke ideologieën, economische belangen en religies.

Indien Amnesty International officieel de toegang tot een land wordt geweigerd, moeten onderzoeksteams zich mogelijk baseren op bronnen buiten het land in kwestie, zoals nieuwsberichten in de media, experten, vluchtelingen, diplomatieke vertegenwoordigers en mensenrechtenverdedigers.

Indien Amnesty International officieel de toegang tot een land wordt geweigerd, moeten onderzoeksteams zich mogelijk baseren op bronnen buiten het land in kwestie, zoals nieuwsberichten in de media, experten, vluchtelingen, diplomatieke vertegenwoordigers en mensenrechtenverdedigers.

Amnesty is steeds bijzonder voorzichtig geweest met economische sancties. Amnesty International nam geen positie in over de legitimiteit van militaire, economische en culturele relaties met landen waar mensenrechten worden geschonden. Een tijd lang kon Amnesty International niet oproepen tot sancties tegen landen, ook indien zulke oproep haar mensenrechtenstrategie in dat land zou kunnen bevorderen. Evenmin kon Amnesty oproepen tot het opheffen van sancties indien deze leidden tot mensenrechtenschendingen. Die positie werd hoe langer hoe meer onhoudbaar.

Sinds 2001 kan Amnesty wel positie innemen ten aanzien van sancties tegen landen en gewapende groeperingen die de mensenrechten schenden, onder bepaalde voorwaarden:
- Amnesty kan zich verzetten tegen sancties waarvan redelijkerwijze kan aangenomen worden dat ze leiden tot zware schendingen van de mensenrechten. Sancties hebben immers regelmatig, ook al zijn zij bedoeld om regimes te raken en mensenrechtenschendingen een halt toe te roepen, averechtse effecten op de burgerbevolking, met onder andere ondervoeding en verslechtering van de algemene gezondheidstoestand tot gevolg.
- Anderzijds kan Amnesty wel sancties ondersteunen of ertoe oproepen, wanneer dergelijke sancties kunnen bijdragen tot de preventie, afname of beëindiging van zware schendingen van de mensenrechten. Dat moet van geval tot geval uiterst nauwgezet en onpartijdig worden onderzocht. Voor elke situatie moet een diepteanalyse worden uitgevoerd van de verantwoordelijkheden van de staten en organisaties die de sancties opleggen en de staten die door de sancties worden geraakt. Sowieso zal zal Amnesty in eerste instantie vragen om militaire ondersteuning stop te zetten.

Amnesty is steeds bijzonder voorzichtig geweest met economische sancties. Amnesty International nam geen positie in over de legitimiteit van militaire, economische en culturele relaties met landen waar mensenrechten worden geschonden. Een tijd lang kon Amnesty International niet oproepen tot sancties tegen landen, ook indien zulke oproep haar mensenrechtenstrategie in dat land zou kunnen bevorderen. Evenmin kon Amnesty oproepen tot het opheffen van sancties indien deze leidden tot mensenrechtenschendingen. Die positie werd hoe langer hoe meer onhoudbaar.

Sinds 2001 kan Amnesty wel positie innemen ten aanzien van sancties tegen landen en gewapende groeperingen die de mensenrechten schenden, onder bepaalde voorwaarden:
- Amnesty kan zich verzetten tegen sancties waarvan redelijkerwijze kan aangenomen worden dat ze leiden tot zware schendingen van de mensenrechten. Sancties hebben immers regelmatig, ook al zijn zij bedoeld om regimes te raken en mensenrechtenschendingen een halt toe te roepen, averechtse effecten op de burgerbevolking, met onder andere ondervoeding en verslechtering van de algemene gezondheidstoestand tot gevolg.
- Anderzijds kan Amnesty wel sancties ondersteunen of ertoe oproepen, wanneer dergelijke sancties kunnen bijdragen tot de preventie, afname of beëindiging van zware schendingen van de mensenrechten. Dat moet van geval tot geval uiterst nauwgezet en onpartijdig worden onderzocht. Voor elke situatie moet een diepteanalyse worden uitgevoerd van de verantwoordelijkheden van de staten en organisaties die de sancties opleggen en de staten die door de sancties worden geraakt. Sowieso zal zal Amnesty in eerste instantie vragen om militaire ondersteuning stop te zetten.

Amnesty gebruikt enkel informatie die door betrouwbare, onafhankelijke bronnen bevestigd is. Vooraleer er verklaringen worden afgelegd of publicaties of rapporten worden uitgebracht, wordt de tekst nauwkeurig nagekeken om te verzekeren dat deze feitelijk juist is, politiek onpartijdig en consistent met de missie van Amnesty International.

Wanneer Amnesty International onbewezen beschuldigingen behandelt, in plaats van vaststaande feiten, maakt het dit duidelijk in zijn bevindingen en kan het bijvoorbeeld om een onderzoek vragen. Indien Amnesty International een fout heeft gemaakt, publiceert het achteraf een correctie.

Als resultaat van dit alles wordt het onderzoek van Amnesty International over heel de wereld gewaardeerd om zijn betrouwbaarheid. We worden geconsulteerd door regeringen, intergouvernementele organisaties, journalisten, academici en andere mensenrechtenorganisaties en actiegroepen.

 

Amnesty gebruikt enkel informatie die door betrouwbare, onafhankelijke bronnen bevestigd is. Vooraleer er verklaringen worden afgelegd of publicaties of rapporten worden uitgebracht, wordt de tekst nauwkeurig nagekeken om te verzekeren dat deze feitelijk juist is, politiek onpartijdig en consistent met de missie van Amnesty International.

Wanneer Amnesty International onbewezen beschuldigingen behandelt, in plaats van vaststaande feiten, maakt het dit duidelijk in zijn bevindingen en kan het bijvoorbeeld om een onderzoek vragen. Indien Amnesty International een fout heeft gemaakt, publiceert het achteraf een correctie.

Als resultaat van dit alles wordt het onderzoek van Amnesty International over heel de wereld gewaardeerd om zijn betrouwbaarheid. We worden geconsulteerd door regeringen, intergouvernementele organisaties, journalisten, academici en andere mensenrechtenorganisaties en actiegroepen.

 

Amnesty International is niet aan enige regering, ideologie of godsdienst gebonden. Het is een onpartijdige organisatie die geen actie voert vóór of tegen regeringen of politieke systemen. Amnesty vindt dat onder ieder systeem de rechten van de mens moeten worden nageleefd en helpt slachtoffers van schendingen van die rechten, in welk land ook.

Amnesty International is niet aan enige regering, ideologie of godsdienst gebonden. Het is een onpartijdige organisatie die geen actie voert vóór of tegen regeringen of politieke systemen. Amnesty vindt dat onder ieder systeem de rechten van de mens moeten worden nageleefd en helpt slachtoffers van schendingen van die rechten, in welk land ook.

Amnesty is voor haar werk afhankelijk van tienduizenden vrijwilligers en sympathisanten die ieder op hun eigen wijze de organisatie actief ondersteunen. Je kan brieven schrijven, een petitie tekenen, een gift doen, een kaars kopen, aan de slag gaan in een Amnesty-groep, vrijwilliger worden op het secretariaat en nog veel meer…

Op onze website vind je zeker wat terug dat bij jou past!

Amnesty is voor haar werk afhankelijk van tienduizenden vrijwilligers en sympathisanten die ieder op hun eigen wijze de organisatie actief ondersteunen. Je kan brieven schrijven, een petitie tekenen, een gift doen, een kaars kopen, aan de slag gaan in een Amnesty-groep, vrijwilliger worden op het secretariaat en nog veel meer…

Op onze website vind je zeker wat terug dat bij jou past!

Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De rechten van de mens zoals die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM), gelden overal en altijd en vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd de mensenrechten te respecteren. De UVRM is geen verdrag, maar is nader uitgewerkt in verschillende verdragen, zoals het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten en het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (beide van 1966). De landen die deze verdragen hebben bekrachtigd, nemen wel degelijk een juridische verplichting op zich om de bepalingen van die verdragen na te komen.
Amnesty vraagt om de naleving van de verplichtingen die overheden zelf zijn aangegaan. Dit kan bezwaarlijk “inmenging in interne aangelegenheden” genoemd worden.

Mensenrechten houden niet op bij landsgrenzen. De rechten van de mens zoals die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (UVRM), gelden overal en altijd en vrijwel alle landen ter wereld hebben plechtig beloofd de mensenrechten te respecteren. De UVRM is geen verdrag, maar is nader uitgewerkt in verschillende verdragen, zoals het Internationaal Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten en het Internationaal Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten (beide van 1966). De landen die deze verdragen hebben bekrachtigd, nemen wel degelijk een juridische verplichting op zich om de bepalingen van die verdragen na te komen.
Amnesty vraagt om de naleving van de verplichtingen die overheden zelf zijn aangegaan. Dit kan bezwaarlijk “inmenging in interne aangelegenheden” genoemd worden.

Amnesty International spreekt zich niet uit over de ideologie of de politieke situatie in een land. Zij wijst elke regering, waar ook ter wereld en ongeacht haar politieke strekking of de aard van het regime, op haar verantwoordelijkheid voor het respecteren en beschermen van de mensenrechten.

Amnesty International spreekt zich niet uit over de ideologie of de politieke situatie in een land. Zij wijst elke regering, waar ook ter wereld en ongeacht haar politieke strekking of de aard van het regime, op haar verantwoordelijkheid voor het respecteren en beschermen van de mensenrechten.

Amnesty International maakt geen zwarte lijst van landen waar de rechten van de mens het meest worden geschonden. Vaak is het moeilijk of zelfs onmogelijk om een volledig beeld te krijgen van de mensenrechtenschendingen in een land. De methoden van onderdrukking en de gevolgen ervan kunnen van land tot land verschillen. In plaats van landen met elkaar te vergelijken, probeert Amnesty een einde te maken aan schendingen van mensenrechten in ieder specifiek geval.
Elk jaar documenteert Amnesty International schendingen van mensenrechten in 160 landen in haar Jaarrapport.

Amnesty International maakt geen zwarte lijst van landen waar de rechten van de mens het meest worden geschonden. Vaak is het moeilijk of zelfs onmogelijk om een volledig beeld te krijgen van de mensenrechtenschendingen in een land. De methoden van onderdrukking en de gevolgen ervan kunnen van land tot land verschillen. In plaats van landen met elkaar te vergelijken, probeert Amnesty een einde te maken aan schendingen van mensenrechten in ieder specifiek geval.
Elk jaar documenteert Amnesty International schendingen van mensenrechten in 160 landen in haar Jaarrapport.

Volgens het internationaal recht is foltering een straf of behandeling door de autoriteiten die erop gericht is iemand ernstige pijn toe te brengen of ernstig te doen lijden, lichamelijk of geestelijk.

Artikel 5 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) stelt: 'Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.' Allerlei vormen van mishandeling worden dus door het internationaal recht net zo goed verboden als foltering. In 1984 hebben de Verenigde Naties het Verdrag tegen Foltering en Andere Wrede, Onmenselijke of Onterende Behandeling aangenomen, waarin het verbod op foltering en mishandeling bindend is vastgelegd. Zo'n 120 staten hebben dat verdrag inmiddels geratificeerd. Het verbod op foltering en van onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing is absoluut: geen enkel staatsbelang en geen enkele omstandigheid kan een overtreding hiervan rechtvaardigen.

Amnesty International is in alle gevallen tegen de doodstraf omdat die straf een vorm van foltering is, en ook een schending is van het recht op leven dat in artikel 3 van de UVRM wordt genoemd. De doodstraf is zowel wreed als zinloos. Het is nooit bewezen dat de dreiging van de doodstraf afschrikwekkender is dan bijvoorbeeld het vooruitzicht op een langdurige gevangenisstraf. Bovendien is de doodstraf onherroepelijk: ze kan niet worden teruggedraaid wanneer een proces oneerlijk is geweest of de verkeerde persoon is veroordeeld.

Volgens het internationaal recht is foltering een straf of behandeling door de autoriteiten die erop gericht is iemand ernstige pijn toe te brengen of ernstig te doen lijden, lichamelijk of geestelijk.

Artikel 5 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) stelt: 'Niemand zal onderworpen worden aan folteringen, noch aan een wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing.' Allerlei vormen van mishandeling worden dus door het internationaal recht net zo goed verboden als foltering. In 1984 hebben de Verenigde Naties het Verdrag tegen Foltering en Andere Wrede, Onmenselijke of Onterende Behandeling aangenomen, waarin het verbod op foltering en mishandeling bindend is vastgelegd. Zo'n 120 staten hebben dat verdrag inmiddels geratificeerd. Het verbod op foltering en van onmenselijke of vernederende behandeling of bestraffing is absoluut: geen enkel staatsbelang en geen enkele omstandigheid kan een overtreding hiervan rechtvaardigen.

Amnesty International is in alle gevallen tegen de doodstraf omdat die straf een vorm van foltering is, en ook een schending is van het recht op leven dat in artikel 3 van de UVRM wordt genoemd. De doodstraf is zowel wreed als zinloos. Het is nooit bewezen dat de dreiging van de doodstraf afschrikwekkender is dan bijvoorbeeld het vooruitzicht op een langdurige gevangenisstraf. Bovendien is de doodstraf onherroepelijk: ze kan niet worden teruggedraaid wanneer een proces oneerlijk is geweest of de verkeerde persoon is veroordeeld.

Amnesty International voert actie tegen ernstige schendingen van mensenrechten die gepleegd worden tussen burgers onderling. Amnesty komt tussenbeide wanneer de overheid in het land waar de schendingen gepleegd worden medeplichtig is, nalatig of een duidelijk gebrek aan initiatief toont om de schendingen stop te zetten en/of te voorkomen. Voorbeelden zijn geweld tegen vrouwen in gezins- of stamverband, of het optreden van particuliere beveiligingsdiensten. Amnesty wijst waar het gaat om dit soort schendingen de overheid op haar verantwoordelijkheden haar burgers te beschermen en de daders voor het gerecht te brengen.

 

Amnesty International voert actie tegen ernstige schendingen van mensenrechten die gepleegd worden tussen burgers onderling. Amnesty komt tussenbeide wanneer de overheid in het land waar de schendingen gepleegd worden medeplichtig is, nalatig of een duidelijk gebrek aan initiatief toont om de schendingen stop te zetten en/of te voorkomen. Voorbeelden zijn geweld tegen vrouwen in gezins- of stamverband, of het optreden van particuliere beveiligingsdiensten. Amnesty wijst waar het gaat om dit soort schendingen de overheid op haar verantwoordelijkheden haar burgers te beschermen en de daders voor het gerecht te brengen.

 

Amnesty International voert actie tegen alle vormen van discriminatie, dus ook als het gaat om discriminatie op grond van homoseksualiteit. Wanneer mensen gevangen zitten wegens hun seksuele geaardheid of wegens het opkomen voor gelijke rechten kunnen zij geadopteerd worden als gewetensgevangenen.

Amnesty International voert actie tegen alle vormen van discriminatie, dus ook als het gaat om discriminatie op grond van homoseksualiteit. Wanneer mensen gevangen zitten wegens hun seksuele geaardheid of wegens het opkomen voor gelijke rechten kunnen zij geadopteerd worden als gewetensgevangenen.

Amnesty International heeft zich in haar protest tegen mensenrechtenschendingen altijd gericht tot overheden, omdat zij kunnen worden aangesproken op hun internationaalrechtelijke plicht de fundamentele rechten van iedereen op hun grondgebied te beschermen. In 1991 heeft Amnesty haar werkterrein uitgebreid. Nu spreekt zij zich ook uit tegen mensenrechtenschendingen door oppositiegroeperingen en andere niet-gouvernementele entiteiten. Dat betekent bijvoorbeeld dat Amnesty zowel de Colombiaanse regering als FARC nauwlettend in het oog houdt. Ook niet-gouvernementele groeperingen moeten zich houden aan de internationaal geaccepteerde normen voor mensenrechten. Amnesty is bovendien zeer actief bezig met het thema “mensenrechten en bedrijfsleven”, waarbij ook bedrijven bewust gemaakt worden van hun rol in de realisatie van mensenrechten.

Amnesty International heeft zich in haar protest tegen mensenrechtenschendingen altijd gericht tot overheden, omdat zij kunnen worden aangesproken op hun internationaalrechtelijke plicht de fundamentele rechten van iedereen op hun grondgebied te beschermen. In 1991 heeft Amnesty haar werkterrein uitgebreid. Nu spreekt zij zich ook uit tegen mensenrechtenschendingen door oppositiegroeperingen en andere niet-gouvernementele entiteiten. Dat betekent bijvoorbeeld dat Amnesty zowel de Colombiaanse regering als FARC nauwlettend in het oog houdt. Ook niet-gouvernementele groeperingen moeten zich houden aan de internationaal geaccepteerde normen voor mensenrechten. Amnesty is bovendien zeer actief bezig met het thema “mensenrechten en bedrijfsleven”, waarbij ook bedrijven bewust gemaakt worden van hun rol in de realisatie van mensenrechten.

Een gewetensgevangene is, simpel gezegd, iemand die gevangen zit omdat hij of zij anders is of anders denkt dan de autoriteiten voor juist houden, of omdat hij of zij tot een bepaalde groep behoort. In meer formele bewoordingen: 'Een gewetensgevangene is een persoon die vanwege zijn of haar politieke, godsdienstige of andere overtuiging, etnische afkomst, geslacht, kleur, taal, nationale of maatschappelijke afkomst, economische status, geboorte of andere status gevangen is gezet of in zijn of haar bewegingsvrijheid wordt beperkt en die geen geweld heeft gebruikt of gepropageerd.' Gewetensgevangenen zitten dus niet altijd in de gevangenis. Sommigen zijn onder huisarrest geplaatst, in ballingschap gestuurd of gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Anderen worden het slachtoffer van maatregelen die een ernstige aantasting vormen van hun dagelijks leven en functioneren. Amnesty vraagt voor een gewetensgevangene onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating.

Een gewetensgevangene is, simpel gezegd, iemand die gevangen zit omdat hij of zij anders is of anders denkt dan de autoriteiten voor juist houden, of omdat hij of zij tot een bepaalde groep behoort. In meer formele bewoordingen: 'Een gewetensgevangene is een persoon die vanwege zijn of haar politieke, godsdienstige of andere overtuiging, etnische afkomst, geslacht, kleur, taal, nationale of maatschappelijke afkomst, economische status, geboorte of andere status gevangen is gezet of in zijn of haar bewegingsvrijheid wordt beperkt en die geen geweld heeft gebruikt of gepropageerd.' Gewetensgevangenen zitten dus niet altijd in de gevangenis. Sommigen zijn onder huisarrest geplaatst, in ballingschap gestuurd of gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Anderen worden het slachtoffer van maatregelen die een ernstige aantasting vormen van hun dagelijks leven en functioneren. Amnesty vraagt voor een gewetensgevangene onmiddellijke en onvoorwaardelijke vrijlating.

Het doel van Amnesty International is: eraan bijdragen dat op de hele wereld de rechten van de mens worden nageleefd. De basistekst van die rechten is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM), die door de Verenigde Naties in 1948 is aangenomen. Amnesty richt zich in de eerste plaats tot Staten om de basisrechten van elk individu te garanderen en te beschermen, maar, net zoals de UVRM, is Amnesty van mening dat ieder mens er mee moet helpen voor zorgen dat de rechten en vrijheden die hijzelf geniet ook aan anderen toekomen. Amnesty ijvert voor naleving van de UVRM en andere internationale juridische normen op het gebied van de rechten van de mens. Zij geeft voorlichting en werkt aan bewustwording op het gebied van de mensenrechten. Verder zet Amnesty zich in om schendingen van de rechten van de mens te bestrijden.

Het doel van Amnesty International is: eraan bijdragen dat op de hele wereld de rechten van de mens worden nageleefd. De basistekst van die rechten is de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM), die door de Verenigde Naties in 1948 is aangenomen. Amnesty richt zich in de eerste plaats tot Staten om de basisrechten van elk individu te garanderen en te beschermen, maar, net zoals de UVRM, is Amnesty van mening dat ieder mens er mee moet helpen voor zorgen dat de rechten en vrijheden die hijzelf geniet ook aan anderen toekomen. Amnesty ijvert voor naleving van de UVRM en andere internationale juridische normen op het gebied van de rechten van de mens. Zij geeft voorlichting en werkt aan bewustwording op het gebied van de mensenrechten. Verder zet Amnesty zich in om schendingen van de rechten van de mens te bestrijden.

Amnesty International streeft naar een wereld waarin iedereen alle rechten geniet die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere internationale mensenrechteninstrumenten. Om dit te bereiken, wordt door Amnesty onderzoek gedaan en actie gevoerd, gericht op het voorkomen en beëindigen van ernstige schendingen van al deze rechten. Amnesty eist van staten en andere machtige entiteiten dat mensenrechten gerespecteerd worden.

Zo voert Amnesty actie:
- Om geweld tegen vrouwen te stoppen
- Om de rechten van mensen die in armoede leven te verdedigen
- Om de doodstraf te bannen
- Om zich te verzetten tegen foltering
- Om gewetensgevangenen te bevrijden
- Om de rechten van vluchtelingen en migranten te beschermen
- Om de wereldwijde wapenhandel te reguleren

Amnesty International streeft naar een wereld waarin iedereen alle rechten geniet die zijn vastgelegd in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en andere internationale mensenrechteninstrumenten. Om dit te bereiken, wordt door Amnesty onderzoek gedaan en actie gevoerd, gericht op het voorkomen en beëindigen van ernstige schendingen van al deze rechten. Amnesty eist van staten en andere machtige entiteiten dat mensenrechten gerespecteerd worden.

Zo voert Amnesty actie:
- Om geweld tegen vrouwen te stoppen
- Om de rechten van mensen die in armoede leven te verdedigen
- Om de doodstraf te bannen
- Om zich te verzetten tegen foltering
- Om gewetensgevangenen te bevrijden
- Om de rechten van vluchtelingen en migranten te beschermen
- Om de wereldwijde wapenhandel te reguleren

Amnesty International spreekt van politieke moord (of in juridische termen, 'buitengerechtelijke executie') als een burger zonder vorm van proces wordt gedood door een regering of met goedkeuring van de regering. In opdracht van de regering ruimen militairen, politieagenten, doodseskaders, 'burgerwachten' en huurmoordenaars tegenstanders uit de weg. Bij 'verdwijning' gaat het om het ontvoeren of in het geheim doden van mensen waarna de sporen daarvan bewust worden uitgewist. Amnesty schrijft het woord tussen aanhalingstekens omdat de slachtoffers niet zomaar verdwenen zijn. Er zijn namelijk mensen, de daders en opdrachtgevers, die weten waar de 'verdwenen' persoon zich bevindt of wat er met hem of haar is gebeurd. Van de meeste mensen die 'verdwijnen', wordt nooit meer iets vernomen. Vermoedelijk liggen zij op geheime plaatsen begraven. Zowel bij politieke moord als bij 'verdwijning' ontkennen de daders iedere betrokkenheid. Ook gewapende oppositiegroeperingen maken zich schuldig aan politieke moorden en 'verdwijningen'.

Eén van de sterkste internationale documenten aangaande gedwongen verdwijningen werd aangenomen binnen de Verenigde Naties in december 2002, met name het Internationaal Verdrag voor de Bescherming van alle Personen tegen Gedwongen Verdwijningen.

Amnesty International spreekt van politieke moord (of in juridische termen, 'buitengerechtelijke executie') als een burger zonder vorm van proces wordt gedood door een regering of met goedkeuring van de regering. In opdracht van de regering ruimen militairen, politieagenten, doodseskaders, 'burgerwachten' en huurmoordenaars tegenstanders uit de weg. Bij 'verdwijning' gaat het om het ontvoeren of in het geheim doden van mensen waarna de sporen daarvan bewust worden uitgewist. Amnesty schrijft het woord tussen aanhalingstekens omdat de slachtoffers niet zomaar verdwenen zijn. Er zijn namelijk mensen, de daders en opdrachtgevers, die weten waar de 'verdwenen' persoon zich bevindt of wat er met hem of haar is gebeurd. Van de meeste mensen die 'verdwijnen', wordt nooit meer iets vernomen. Vermoedelijk liggen zij op geheime plaatsen begraven. Zowel bij politieke moord als bij 'verdwijning' ontkennen de daders iedere betrokkenheid. Ook gewapende oppositiegroeperingen maken zich schuldig aan politieke moorden en 'verdwijningen'.

Eén van de sterkste internationale documenten aangaande gedwongen verdwijningen werd aangenomen binnen de Verenigde Naties in december 2002, met name het Internationaal Verdrag voor de Bescherming van alle Personen tegen Gedwongen Verdwijningen.

De bescherming van de rechten van vluchtelingen en ontheemden is een integraal onderdeel van Amnesty International’s werk. Volgens de definitie van het Vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties uit 1951, is een vluchteling iemand die vervolging te vrezen heeft vanwege zijn ras, godsdienst of politieke overtuiging, of omdat hij/zij tot een bepaalde sociale groep behoort of een bepaalde nationaliteit heeft. Wie binnen de eigen landsgrenzen op de vlucht is, noemt men een ontheemde.

Vluchtelingen en ontheemden zijn het slachtoffer van tal van mensenrechtenschendingen in vele landen ter wereld. Ze moeten het recht krijgen om bescherming als vluchteling te vragen, ze moeten behoorlijke opvang krijgen en ze mogen niet worden teruggestuurd worden naar een land waar ze gevaar lopen op ernstige mensenrechtenschendingen. Ook als dat niet het geval is, moet een gedwongen terugkeer worden uitgevoerd met respect voor de mensenrechten. Amnesty International treedt op wanneer deze rechten geschonden worden. Zo stelde de organisatie rapporten op over de situatie van vluchtelingen uit landen zoals Irak en Soedan en voerde ze actie opdat hun rechten beschermd zouden worden.

Ook migranten kunnen het slachtoffer worden van schendingen van mensenrechten. Denk bijvoorbeeld aan problemen van mensenhandel, dwangarbeid, discriminatie, racisme en vooroordelen, uitbuiting en kwetsbare groepen zoals vrouwen en kinderen. Amnesty International komt ook op voor de rechten van deze migranten. Amnesty ijvert voor de ratificatie van het Internationaal Verdrag voor de Bescherming van de Rechten van Alle Arbeidsmigranten en hun Familieleden.
In België treedt Amnesty International op als waakhond van de wetgeving en het beleid rond vluchtelingen en andere migranten http://www.aivl.be/node/814. Amnesty International Vlaanderen is lid van de koepelorganisatie Vluchtelingenwerk Vlaanderen www.vluchtelingenwerk.be.

 

De bescherming van de rechten van vluchtelingen en ontheemden is een integraal onderdeel van Amnesty International’s werk. Volgens de definitie van het Vluchtelingenverdrag van de Verenigde Naties uit 1951, is een vluchteling iemand die vervolging te vrezen heeft vanwege zijn ras, godsdienst of politieke overtuiging, of omdat hij/zij tot een bepaalde sociale groep behoort of een bepaalde nationaliteit heeft. Wie binnen de eigen landsgrenzen op de vlucht is, noemt men een ontheemde.

Vluchtelingen en ontheemden zijn het slachtoffer van tal van mensenrechtenschendingen in vele landen ter wereld. Ze moeten het recht krijgen om bescherming als vluchteling te vragen, ze moeten behoorlijke opvang krijgen en ze mogen niet worden teruggestuurd worden naar een land waar ze gevaar lopen op ernstige mensenrechtenschendingen. Ook als dat niet het geval is, moet een gedwongen terugkeer worden uitgevoerd met respect voor de mensenrechten. Amnesty International treedt op wanneer deze rechten geschonden worden. Zo stelde de organisatie rapporten op over de situatie van vluchtelingen uit landen zoals Irak en Soedan en voerde ze actie opdat hun rechten beschermd zouden worden.

Ook migranten kunnen het slachtoffer worden van schendingen van mensenrechten. Denk bijvoorbeeld aan problemen van mensenhandel, dwangarbeid, discriminatie, racisme en vooroordelen, uitbuiting en kwetsbare groepen zoals vrouwen en kinderen. Amnesty International komt ook op voor de rechten van deze migranten. Amnesty ijvert voor de ratificatie van het Internationaal Verdrag voor de Bescherming van de Rechten van Alle Arbeidsmigranten en hun Familieleden.
In België treedt Amnesty International op als waakhond van de wetgeving en het beleid rond vluchtelingen en andere migranten http://www.aivl.be/node/814. Amnesty International Vlaanderen is lid van de koepelorganisatie Vluchtelingenwerk Vlaanderen www.vluchtelingenwerk.be.

 

In de campagnes van Amnesty International wordt aandacht besteed aan zowel mannen als vrouwen die het slachtoffer zijn van ernstige mensenrechtenschendingen. Soms moet er echter meer nadruk gelegd worden op de rechten van vrouwen. Vrouwen zijn immers veel vaker dan mannen het slachtoffer van bepaalde vormen van mensenrechtenschendingen, zoals bijvoorbeeld genitale verminking, vrouwenhandel en huiselijk geweld. Sinds de ‘Stop Geweld tegen Vrouwen’-campagne in 2004 maken vrouwenrechten permanent deel uit van het actieplatform van Amnesty.

 

In de campagnes van Amnesty International wordt aandacht besteed aan zowel mannen als vrouwen die het slachtoffer zijn van ernstige mensenrechtenschendingen. Soms moet er echter meer nadruk gelegd worden op de rechten van vrouwen. Vrouwen zijn immers veel vaker dan mannen het slachtoffer van bepaalde vormen van mensenrechtenschendingen, zoals bijvoorbeeld genitale verminking, vrouwenhandel en huiselijk geweld. Sinds de ‘Stop Geweld tegen Vrouwen’-campagne in 2004 maken vrouwenrechten permanent deel uit van het actieplatform van Amnesty.

 

Amnesty International zich in voor alle mensenrechten, dus ook voor economische, sociale en culturele rechten, zoals het recht op huisvesting en het recht op gezondheidszorg. Zodoende onderstreept Amnesty de universaliteit en ondeelbaarheid van alle mensenrechten, principes die in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) tot uiting komen.

In haar rapporten besteedt Amnesty trouwens vaak aandacht aan het geheel van de mensenrechten in een bepaald land, om te laten zien in welke context de schendingen van mensenrechten optreden die binnen haar werkterrein liggen. Amnesty ondersteunt de versterking van zowel de internationale als nationale rechtsnormen in deze materie. Zo ijverde Amnesty voor een optioneel protocol bij het VN-Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten. Dat protocol werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen op 10 december 2008, de 60ste verjaardag van de UVRM. Dankzij het protocol zullen individuen en organisaties bij de Verenigde Naties klacht kunnen indienen over schendingen van hun economische, sociale en culturele rechten. De organisatie probeert ook de internationale financiële instellingen (Internationaal Muntfonds, Wereldbank, enz.) te wijzen op hun verantwoordelijkheid inzake mensenrechten in het kader van hun activiteiten.

Amnesty International zich in voor alle mensenrechten, dus ook voor economische, sociale en culturele rechten, zoals het recht op huisvesting en het recht op gezondheidszorg. Zodoende onderstreept Amnesty de universaliteit en ondeelbaarheid van alle mensenrechten, principes die in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) tot uiting komen.

In haar rapporten besteedt Amnesty trouwens vaak aandacht aan het geheel van de mensenrechten in een bepaald land, om te laten zien in welke context de schendingen van mensenrechten optreden die binnen haar werkterrein liggen. Amnesty ondersteunt de versterking van zowel de internationale als nationale rechtsnormen in deze materie. Zo ijverde Amnesty voor een optioneel protocol bij het VN-Verdrag inzake Economische, Sociale en Culturele Rechten. Dat protocol werd door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties aangenomen op 10 december 2008, de 60ste verjaardag van de UVRM. Dankzij het protocol zullen individuen en organisaties bij de Verenigde Naties klacht kunnen indienen over schendingen van hun economische, sociale en culturele rechten. De organisatie probeert ook de internationale financiële instellingen (Internationaal Muntfonds, Wereldbank, enz.) te wijzen op hun verantwoordelijkheid inzake mensenrechten in het kader van hun activiteiten.

Over Amnesty

Amnesty International Vlaanderen hanteert sinds vele jaren verschillende interne en externe controlemaatregelen om haar inkomsten en uitgaven correct te beheren:

  • De Kascommissie verzorgt een interne audit op de jaarrekening en begrotingsopmaak. Deze commissie bestaat uit drie door de Algemene Vergadering rechtstreeks verkozen leden en opereert volstrekt onafhankelijk van het bestuur en het secretariaat.
  • Jaarlijks licht een extern revisor de jaarrekening en de begroting van Amnesty International Vlaanderen door. Amnesty rapporteert deze doorlichting aan haar Algemene Vergadering en plaatst ze daarna op haar website.
  • Wat betreft het betalingsverkeer zijn er binnen Amnesty duidelijke afspraken gemaakt over de handtekeningbevoegdheid van het personeel.
  • Elke trimester gaat de penningmeester, samen met de financiële verantwoordelijke van het secretariaat, na in hoeverre de uitgavenbegroting is gerespecteerd en de inkomstenbegroting wordt gehaald. Door een intern uitgewerkte 'alarmbelprocedure' wordt de financiële bescherming van de organisatie verzekerd.
  • Amnesty International Vlaanderen is een door de overheid erkende ngo. Op basis van controles door de Federale Overheidsdienst Financiën, ontvangt Amnesty International Vlaanderen het recht om fiscale attesten uit te keren.

Amnesty International werd in 1961 in Engeland opgericht door de advocaat Peter Benenson. Amnesty International Belgium werd opgericht in 1973, terwijl de Vlaamse tak van de vereniging het daglicht zag in 1978. 

Het onderzoek naar schendingen wordt georganiseerd vanuit het internationaal secretariaat in Londen. Landen- en themaspecialisten gaan regelmatig op missie in de betrokken gebieden. Op basis van hun onderzoek stellen ze rapporten op en bedenken ze manieren om druk uit te oefenen opdat de schendingen verholpen worden: publieke acties, lobby, schrijfacties, SMS-acties, acties via social media, petities enz.

Amnesty-afdelingen wereldwijd voeren actie op basis van het onderzoek naar schendingen van mensenrechten georganiseerd door het internationaal secretariaat te Londen. Op ons secretariaat te Brussel wordt dit werk dagelijks gecoördineerd voor Amnesty International Vlaanderen.

Voor haar acties en campagnes kan Amnesty Vlaanderen rekenen op vrijwilligers in groepen, in landen- en themacoördinatieteams evenals op vele individuele activisten, online en offline. De activisten nemen deel aan schrijfacties, online acties, publieke manifestaties, etc. Prioriteit wordt gegeven aan ondermeer de wereldwijde internationale campagnes, als ook aan een selectie van landen en thema’s.

De kaars en prikkeldraad zijn het symbool van Amnesty. De prikkeldraad staat voor gevangenschap, de kaars symboliseert de hoop, het leven. Een oud Chinees gezegde verwoordt de boodschap van Amnesty: het is beter een kaars te ontsteken dan de duisternis te vervloeken.

Pussy Riot, Pussy Riot

De protesten van Pussy Riot waren vreedzaam. Dat hun boodschap voor sommige mensen als beledigend wordt ervaren, is geen gegronde reden om het recht op vrije meningsuiting te beperken. Hun optreden is geen criminele daad volgens het internationaal recht, noch volgens het Russische strafrecht.

In het protestlied bekritiseerden de vrouwen van Pussy Riot president Poetin en de Russisch-Orthodoxe Kerk. Maar ze riepen niet op tot geweld, haat of discriminatie tegen aanhangers van de kerk, tegen Poetin of Poetins politieke aanhangers.

De protesten van Pussy Riot waren vreedzaam. Dat hun boodschap voor sommige mensen als beledigend wordt ervaren, is geen gegronde reden om het recht op vrije meningsuiting te beperken. Hun optreden is geen criminele daad volgens het internationaal recht, noch volgens het Russische strafrecht.

In het protestlied bekritiseerden de vrouwen van Pussy Riot president Poetin en de Russisch-Orthodoxe Kerk. Maar ze riepen niet op tot geweld, haat of discriminatie tegen aanhangers van de kerk, tegen Poetin of Poetins politieke aanhangers.

Eén van de advocaten van Pussy Riot, Nikolay Polozov, vertelde Amnesty International dat er zonder alle internationale aandacht waarschijnlijk een gevangenisstraf van zeven jaar was geëist. Hij schatte dat de vrouwen dan een gevangenisstraf van vijf jaar hadden gekregen. Amnesty wil daarom druk op de Russische autoriteiten blijven uitoefenen om de drie veroordeelde bandleden vrij te laten.

In een brief schrijft het groepslid Nadezhda Tolokonnikova dat ze iedereen wil bedanken voor hun steun. Ze zegt dat de leden van Pussy Riot blij zijn dat hun zaak zoveel mensen uit verschillende culturen met verschillende achtergronden heeft kunnen samenbrengen.

Eén van de advocaten van Pussy Riot, Nikolay Polozov, vertelde Amnesty International dat er zonder alle internationale aandacht waarschijnlijk een gevangenisstraf van zeven jaar was geëist. Hij schatte dat de vrouwen dan een gevangenisstraf van vijf jaar hadden gekregen. Amnesty wil daarom druk op de Russische autoriteiten blijven uitoefenen om de drie veroordeelde bandleden vrij te laten.

In een brief schrijft het groepslid Nadezhda Tolokonnikova dat ze iedereen wil bedanken voor hun steun. Ze zegt dat de leden van Pussy Riot blij zijn dat hun zaak zoveel mensen uit verschillende culturen met verschillende achtergronden heeft kunnen samenbrengen.

Mensen zijn vrij om hun geloof te belijden, dat is een mensenrecht. Het recht op godsdienstvrijheid gaat echter niet zo ver dat het alle vormen van kritiek, spot en zelfs beledigingen van het geloof verbiedt en zelfs strafbaar stelt. Elke zaak moet geval per geval worden bekeken.

De verstoring in de kathedraal door het protestoptreden was minimaal. De vrouwen stonden enkele minuten later weer buiten. Toen ze werden gevraagd om te vertrekken, zijn ze weggegaan. Hierbij was geen sprake van geweld tegen gelovigen of vernieling aan de kerk. Het optreden was provocerend, maar het protest was geen ernstige bedreiging voor het uitoefenen van het geloof voor de aanwezigen in de kerk.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft herhaaldelijk gesteld dat vrije meningsuiting ook geldt voor ideeën die beledigend of aanstootgevend zijn.

Mensen zijn vrij om hun geloof te belijden, dat is een mensenrecht. Het recht op godsdienstvrijheid gaat echter niet zo ver dat het alle vormen van kritiek, spot en zelfs beledigingen van het geloof verbiedt en zelfs strafbaar stelt. Elke zaak moet geval per geval worden bekeken.

De verstoring in de kathedraal door het protestoptreden was minimaal. De vrouwen stonden enkele minuten later weer buiten. Toen ze werden gevraagd om te vertrekken, zijn ze weggegaan. Hierbij was geen sprake van geweld tegen gelovigen of vernieling aan de kerk. Het optreden was provocerend, maar het protest was geen ernstige bedreiging voor het uitoefenen van het geloof voor de aanwezigen in de kerk.

Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft herhaaldelijk gesteld dat vrije meningsuiting ook geldt voor ideeën die beledigend of aanstootgevend zijn.

De veroordeling van Pussy Riot en de internationale aandacht voor deze zaak heeft de oppositie in Rusland juist weer een boost gegeven om in actie te komen. Bovendien is alle aandacht voor het proces schadelijk voor Ruslands internationale imago en dat wil het Kremlin graag voorkomen.

De veroordeling van Pussy Riot en de internationale aandacht voor deze zaak heeft de oppositie in Rusland juist weer een boost gegeven om in actie te komen. Bovendien is alle aandacht voor het proces schadelijk voor Ruslands internationale imago en dat wil het Kremlin graag voorkomen.

Nee. Amnesty is van mening dat het proces niet eerlijk verlopen is. Er was geen sprake van een eerlijke kans voor de verdediging

  • Gedurende het hele onderzoek en de rechtszaak zaten de verdachten vast, een maatregel die alleen in hele speciale gevallen wordt toegepast.
  • De aanklager vroeg onafhankelijke experts om het liedje en het optreden te beoordelen. Pas bij de derde expert kwamen de conclusies overeen met het standpunt van de aanklager, namelijk dat het optreden strafrechtelijke overtredingen bevatte. De eerste twee experts spraken dit tegen. Het vonnis was gedeeltelijk gebaseerd op de getuigenis van deze derde expert. Advocaten van de verdediging mochten de positie van deze derde expert niet ter discussie stellen van de rechter.
  • De vrouwen hadden weinig tijd om zich voor te bereiden op de rechtszaak, aldus hun advocaten. Sommige documenten zouden zonder de verdachten en hun advocaten zijn getekend.
  • De rechter weigerde de meeste getuigen te horen die door de verdediging werden aangedragen. Ook mochten de advocaten van Pussy Riot zelden vragen stellen aan de getuigen opgevoerd door de aanklager.

Voor de rechtbank werden activisten lastig gevallen die op vreedzame wijze voor de vrijlating van Pussy Riot protesteerden. Sommigen werden gearresteerd en mishandeld door politie. Tegenstanders van Pussy Riot kregen daarentegen de gelegenheid om ongehinderd te demonstreren.

Nee. Amnesty is van mening dat het proces niet eerlijk verlopen is. Er was geen sprake van een eerlijke kans voor de verdediging

  • Gedurende het hele onderzoek en de rechtszaak zaten de verdachten vast, een maatregel die alleen in hele speciale gevallen wordt toegepast.
  • De aanklager vroeg onafhankelijke experts om het liedje en het optreden te beoordelen. Pas bij de derde expert kwamen de conclusies overeen met het standpunt van de aanklager, namelijk dat het optreden strafrechtelijke overtredingen bevatte. De eerste twee experts spraken dit tegen. Het vonnis was gedeeltelijk gebaseerd op de getuigenis van deze derde expert. Advocaten van de verdediging mochten de positie van deze derde expert niet ter discussie stellen van de rechter.
  • De vrouwen hadden weinig tijd om zich voor te bereiden op de rechtszaak, aldus hun advocaten. Sommige documenten zouden zonder de verdachten en hun advocaten zijn getekend.
  • De rechter weigerde de meeste getuigen te horen die door de verdediging werden aangedragen. Ook mochten de advocaten van Pussy Riot zelden vragen stellen aan de getuigen opgevoerd door de aanklager.

Voor de rechtbank werden activisten lastig gevallen die op vreedzame wijze voor de vrijlating van Pussy Riot protesteerden. Sommigen werden gearresteerd en mishandeld door politie. Tegenstanders van Pussy Riot kregen daarentegen de gelegenheid om ongehinderd te demonstreren.

Spoedvertaler, Spoedvertaler

Als spoedvertaler voeg je telkens een voorbeeldbrief toe die de activisten kunnen gebruiken. Deze is opgesteld in het Frans, Spaans of Engels, afhankelijk van de spoedactie in kwestie.

De inhoud van de voorbeeldbrief dient overeen te stemmen met de richtlijnen die in de spoedactie zelf gegeven worden. We hebben echter een aantal vaak voorkomende zinnen (aanspreking, afsluitende zin enz) en hun vertaling in het Engels, Spaans en Frans voor je gebundeld.

Download het document Voorbeeldzinnen in het Frans, Engels en Spaans

Als spoedvertaler voeg je telkens een voorbeeldbrief toe die de activisten kunnen gebruiken. Deze is opgesteld in het Frans, Spaans of Engels, afhankelijk van de spoedactie in kwestie.

De inhoud van de voorbeeldbrief dient overeen te stemmen met de richtlijnen die in de spoedactie zelf gegeven worden. We hebben echter een aantal vaak voorkomende zinnen (aanspreking, afsluitende zin enz) en hun vertaling in het Engels, Spaans en Frans voor je gebundeld.

Download het document Voorbeeldzinnen in het Frans, Engels en Spaans

Uit alles wat Amnesty schrijft, spreekt verontwaardiging en hoop. Amnesty teksten hebben drie kenmerken, hou deze zeker in het achterhoofd wanneer je vertaalt:

1. Gemakkelijk leesbaar of mensen besteden er geen aandacht aan:

Onze oproep is dringend. We winden er geen doekjes om. Onze aanpak is direct. We steken onmiddellijk van wal met feiten. Bij een directe aanpak hoort een directe stijl: onze paragrafen, zinnen en woorden zijn kort, zeker op het web. We weiden niet onnodig uit in lyrische volzinnen, maar blijven to-the-point. Minder is meer. Onze boodschap valt daardoor des te meer op.

2. Dwingend of mensen schuiven het probleem van zich af:

Onze boodschap is logisch, gebaseerd op feiten. We bepleiten een zaak en halen bewijzen aan. We zoeken geen sensatie, maar laten de feiten voor zich spreken.

3. Vol vuur of mensen reageren niet:

We nemen een standpunt in, nooit tegendraads, maar wel vaak verontwaardigd en soms vol hoop. We schrijven om de dingen te veranderen. Onze oproep is dringend!

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Uit alles wat Amnesty schrijft, spreekt verontwaardiging en hoop. Amnesty teksten hebben drie kenmerken, hou deze zeker in het achterhoofd wanneer je vertaalt:

1. Gemakkelijk leesbaar of mensen besteden er geen aandacht aan:

Onze oproep is dringend. We winden er geen doekjes om. Onze aanpak is direct. We steken onmiddellijk van wal met feiten. Bij een directe aanpak hoort een directe stijl: onze paragrafen, zinnen en woorden zijn kort, zeker op het web. We weiden niet onnodig uit in lyrische volzinnen, maar blijven to-the-point. Minder is meer. Onze boodschap valt daardoor des te meer op.

2. Dwingend of mensen schuiven het probleem van zich af:

Onze boodschap is logisch, gebaseerd op feiten. We bepleiten een zaak en halen bewijzen aan. We zoeken geen sensatie, maar laten de feiten voor zich spreken.

3. Vol vuur of mensen reageren niet:

We nemen een standpunt in, nooit tegendraads, maar wel vaak verontwaardigd en soms vol hoop. We schrijven om de dingen te veranderen. Onze oproep is dringend!

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Teksten van Amnesty moeten makkelijk leesbaar zijn en oproepen tot actie. Wees dus niet bang om een aantal dingen te ‘hertalen’ tijdens het vertalen. Vertaal nooit letterlijk. Vraag jezelf altijd af hoe je het zelf in het Nederlands zou zeggen. Kijk daarvoor vooral naar de betekenis van de formulering, niet naar de formulering zelf. Hou je daarbij wel steeds aan de informatie die in de Engelse spoedactie staat. Voeg nooit zelf extra informatie toe.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Teksten van Amnesty moeten makkelijk leesbaar zijn en oproepen tot actie. Wees dus niet bang om een aantal dingen te ‘hertalen’ tijdens het vertalen. Vertaal nooit letterlijk. Vraag jezelf altijd af hoe je het zelf in het Nederlands zou zeggen. Kijk daarvoor vooral naar de betekenis van de formulering, niet naar de formulering zelf. Hou je daarbij wel steeds aan de informatie die in de Engelse spoedactie staat. Voeg nooit zelf extra informatie toe.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

  • Gebruik een directe en dwingende schrijfstijl met korte en krachtige zinnen: staat er in de brontekst een hele lange zin? Maak hem dan korter. Je kan hem opsplitsen of overbodige informatie schrappen. Vraag je van elk woord af of het wel nodig is, sommige details zijn overbodig om de boodschap goed over te brengen.
     
  • Vermijd tangconstructies: bij een tangconstructie staan woorden die eigenlijk bij elkaar horen, (heel) ver uit elkaar. Vaak kan je dit vermijden door van zo’n zin, twee zinnen te maken.
     
  • Gebruik alledaagse woorden: schrijf zoals je spreekt en vermijd 'verouderde' woorden (aldus, desondanks,...).
     
  • Vermijd moeilijke woorden en jargon: ga er altijd vanuit dat de lezer niets weet over het onderwerp. Bestaat er geen alternatief voor die moeilijke term, dat jargon of dat woord uit een vreemde taal? Leg het dan uit.
     
  • Gebruik niet te veel afkortingen en letterwoorden.
     
  • Schrijf actieve zinnen.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

  • Gebruik een directe en dwingende schrijfstijl met korte en krachtige zinnen: staat er in de brontekst een hele lange zin? Maak hem dan korter. Je kan hem opsplitsen of overbodige informatie schrappen. Vraag je van elk woord af of het wel nodig is, sommige details zijn overbodig om de boodschap goed over te brengen.
     
  • Vermijd tangconstructies: bij een tangconstructie staan woorden die eigenlijk bij elkaar horen, (heel) ver uit elkaar. Vaak kan je dit vermijden door van zo’n zin, twee zinnen te maken.
     
  • Gebruik alledaagse woorden: schrijf zoals je spreekt en vermijd 'verouderde' woorden (aldus, desondanks,...).
     
  • Vermijd moeilijke woorden en jargon: ga er altijd vanuit dat de lezer niets weet over het onderwerp. Bestaat er geen alternatief voor die moeilijke term, dat jargon of dat woord uit een vreemde taal? Leg het dan uit.
     
  • Gebruik niet te veel afkortingen en letterwoorden.
     
  • Schrijf actieve zinnen.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Vertalen is een vak dat door veel mensen wordt onderschat. Als je een beetje Engels kent, kun je ook een Engelse tekst vertalen, zo wordt vaak gedacht. Veel vertalingen hanteren wel correct taalgebruik, maar klinken niet Nederlands. Dat komt omdat de zinsbouw die vaak typerend is voor de vreemde taal wordt behouden, of omdat bepaalde woorden ouderwets of stroef klinken wanneer ze letterlijk worden vertaald. We geven je graag een aantal tips mee om “kromme” vertalingen te vermijden, zowel op zin- als woordniveau.

  • Let op voor anglicismen: anglicismen zijn vertaalde woorden uit het Engels die wel correct Nederlands lijken, maar het niet zijn. Ze zijn vaak moeilijk te herkennen omdat we zo vertrouwd zijn met het Engels. Een voorbeeld: “brand new” vertaal je niet als “brandnieuw”, maar wel als “gloednieuw”.
  • Let op voor ‘false friends’: false friends zijn uitdrukkingen uit twee talen die erg op elkaar lijken, maar toch een verschillende betekenis hebben. Bijvoorbeeld: “an advocate” is in het Nederlands geen “advocaat” maar wel een “voorstander”.
  • Let op voor –ing vormen: een Engelse ing-vorm vertaal je niet automatisch met een onvoltooid deelwoord. Je vertaalt hem telkens anders, afhankelijk van de context.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Vertalen is een vak dat door veel mensen wordt onderschat. Als je een beetje Engels kent, kun je ook een Engelse tekst vertalen, zo wordt vaak gedacht. Veel vertalingen hanteren wel correct taalgebruik, maar klinken niet Nederlands. Dat komt omdat de zinsbouw die vaak typerend is voor de vreemde taal wordt behouden, of omdat bepaalde woorden ouderwets of stroef klinken wanneer ze letterlijk worden vertaald. We geven je graag een aantal tips mee om “kromme” vertalingen te vermijden, zowel op zin- als woordniveau.

  • Let op voor anglicismen: anglicismen zijn vertaalde woorden uit het Engels die wel correct Nederlands lijken, maar het niet zijn. Ze zijn vaak moeilijk te herkennen omdat we zo vertrouwd zijn met het Engels. Een voorbeeld: “brand new” vertaal je niet als “brandnieuw”, maar wel als “gloednieuw”.
  • Let op voor ‘false friends’: false friends zijn uitdrukkingen uit twee talen die erg op elkaar lijken, maar toch een verschillende betekenis hebben. Bijvoorbeeld: “an advocate” is in het Nederlands geen “advocaat” maar wel een “voorstander”.
  • Let op voor –ing vormen: een Engelse ing-vorm vertaal je niet automatisch met een onvoltooid deelwoord. Je vertaalt hem telkens anders, afhankelijk van de context.

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Voordat je jouw vertaling doorstuurt naar Amnesty, lees je je tekst best nog een laatste keer door. Let vooral op de volgende puntjes:

  • Opmaak: neem de opmaak van de originele spoedactie over.

  • Spelling: laat je spellingchecker nog een laatste keer door het document gaan. Zo vermijd je tikfouten. Als je twijfelt over de schrijfwijze van een woord zoek je het best even op.

  • Formulering: klinkt alles wel Nederlands?

  • Zinsconstructie: zitten er geen vreemde zinsconstructies in je tekst? Ben je niet ergens een halve zin vergeten te vertalen?

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Voordat je jouw vertaling doorstuurt naar Amnesty, lees je je tekst best nog een laatste keer door. Let vooral op de volgende puntjes:

  • Opmaak: neem de opmaak van de originele spoedactie over.

  • Spelling: laat je spellingchecker nog een laatste keer door het document gaan. Zo vermijd je tikfouten. Als je twijfelt over de schrijfwijze van een woord zoek je het best even op.

  • Formulering: klinkt alles wel Nederlands?

  • Zinsconstructie: zitten er geen vreemde zinsconstructies in je tekst? Ben je niet ergens een halve zin vergeten te vertalen?

Meer tips en voorbeelden vind je in de brochure Tips voor vertalers

Amnesty-groepen

De activisten van de Amnesty-groepen strijden in hun eigen stad of gemeente voor mensenrechten. Ze zijn gedreven en veelzijdig en voeren op verschillende manieren actie. Ze schrijven brieven, organiseren een benefiet, zetten een rommelmarkt op poten, trekken met een petitie naar het marktplein,… Heb je interesse, zoek hier de groepen in jouw buurt.